marcus antonius yazar profili

kişiye kendi feyk hesabından gelen "gül gül öldük anuagoing" mesajından hallicedir.

(bkz: bre madmazel zeni zevkten usurazayim)

gılgamış destanı gibi başlık mübarek.

orhan bey bu nezih hareketi ile hülya avşar tarafından pandik harekatına maruz kalıp büyük mağduriyet yaşayan ricky martin'in öcünü almış, hemen herkesin artık nefretle yaklaştığı avşar kızının cezasını kesmiştir.

(bkz: kimse bilmez ancak ceza nefretten de eskidir)

hakkı bulut isimli beyefendinin seneler önce hakkını ziyadesiyle verdiği uğraş.

hiçbir gerzeklikte görmüyor beis,
zikrinde nefret var, fikrinde yeis.
topunun köküne kibrit suyunu
döküver bir zahmet, ne olur reis...

ozanımıza armağan olsun.

suça bile isteye, güle oynaya, dört nala koşan küçük iblislerle dolu ortalık. bir şeylere sürüklenen birileri varsa o da bizleriz. adım adım deliliğe, çıkmaza, bataklığa doğru sürükleniyoruz. günahsız nice canın pırıl pırıl geleceğine kabus gibi çöken bu tehdit yığınını yerle bir etmeyen yasamanın, yürütmenin ve yargının da canı cehenneme...

aramıza alt devrelerden bir tanesi teşrif etmişti. dışa dönük, girişken ve ağzı laf yapan biri olduğunu kısa zamanda hissettirmiş, hemen her akşam etrafına topladığı askerlere başından geçen *enteresan olayları ballandıra ballandıra, bire bin katarak anlatır olmuştu.

işin daha egzantrik tarafı, hayatın ağır yükleri altında ezilmemek adına yegane kurtuluş yolunun budizm'den geçtiğini savunuyor, babadan oğula azılı birer budist olmakla övünüyordu. biz uhud'da, bedir'de şehit düşen müminlere ağlarken o, çektiğimiz bunca azabı acıyı dindirmenin sekiz dilimli yolu olan doğru anlayıştan, doğru niyetten, doğru sözden, doğru davranıştan, doğru geçimden, doğru çabadan, doğru farkındalıktan ve doğru konsantrasyondan uzak olmamıza bağlıyordu.

neye inandığı, kime taptığı hiç umrumda değildi fakat çok atıp tutuyor, fena sallıyordu yahu. sırf tatlı tatlı anlattığı için kimse kendisini bozmuyor, zaman geçsin şafak atsın diye herkes öylece, sessizce onu dinliyordu.

lisedeyken okullar arası basketbol turnuvası yapılmış, finalde de bütün takım arkadaşları rahatsızlanınca bizimki tek başına sahaya çıkıp kupayı müzesine götürmüş.

bir oturuşta iki tepsi baklava yer, bana mısın demezmiş. yine bir keresinde buzdolabını sırtladığı gibi on ikinci kata hiç duraksamadan taşımış.

bir gece, yatağıma uzanıp nöbet vaktimin gelmesini bekliyordum. ranzasını çevreleyen erlere yirmi kişiye karşı nasıl kahramanca mücadele ettiğini, alayıyla nasıl göğüs göğüse vuruştuğunu zırvalamaya başladığında tepem attı. kafamı uzatıp aşağı doğru seslendim:

-yeter be, amma sıkıyorsun bu gece.
+yalanım varsa şurdan şuraya...
-sen kim yirmi kişiyi dövmek kim oğlum?
+ister inan, ister inanma.
-lan tükürüğümle boğarım seni.
+peki neden kandırayım sizi söyler misin?

atışma uzadı da uzadı. ne dese tersliyor; uyduruyorsun, hayal aleminde yaşıyorsun, ruh hastasısın lan diyerek iyice köşeye sıkıştırıyordum. koğuştakiler bir ona bir bana bakıyor, muhtemelen içten içe hararetli tartışmamızın okkalı bir kavgaya dönüşmesini umuyordu.

bay doğru, titrek bir sesle birdenbire kur'an çarpsın yalan söylemiyorum diye bağırıp ortamı terk etti. arkasından bakakaldık. helikopterden helikoptere atlarken şarjör değiştiren aslan parçası hikayelerini çok duymuştum ama yalandan yalana atlarken din değiştirenine kanlı canlı ilk defa orada rastlamıştım.

başucundaki astlarına pişmiş kelle misali sırıtarak "apo da gassaraylı deel miydi yau" gibi muhteşem bir soru soran komiseri anımsadım durup dururken. alelade bir gbt sırasında hangi takımı tuttuğuma dair derin merakını giderdikten hemen sonra cereyan eden müthiş bir sualdi sahiden.

kaşları en az ibrahim tatlıses'in bıyıkları kadar kalın, bıyıkları ise cilalı ibo'nunkinden hallice, eşşek kadar adamdı komiser. fakat işte, kuş kadar beyni yoktu malesef.

arzum onan'ın dillere destan güzelliğiyle podyumlarda fırtına gibi estiği yıllara haksızlık ve ayıp eden gerçeklik.

(bkz: şikeller kamil hepimizi şikeller)

kendimden yola çıkacak olursam, mesela boşlukta hiçbir ederim yoktur benim. fakat yoklukta her türlü giderim olur.

ortalama kellikte bir atalay demirci beş on senede bir fetöden yakalanarak yargılanabilip bu suçtan yine beş on seneye falan mahkum edilebilir.

iyi aile çocuğu olduğunuza işaret eden tümce.

burda olmaz çapkın

(bkz: iyi aile çocuğu)

nijeryalı, siyahi bir adamla evlenme kararı almıştı. belki bu karanlık yoldan döner maksadı ile bir araya geldiğimiz son buluşmada onda olup bende olmayan nedir demiştim, bardaktan boşalırcasına akan gözyaşlarımı silerek.

-şincik şöle upuzun bir... diye lafa girince taam la taam diyip atmosfere karıştım.

mükemmel bir atlayış

ilk elemanın güya yaprak dökümü ile başlattığı oyunu kuyruk sokumu olarak bitirmiş, gerek rakip oyuncuların gerek ekip arkadaşlarımın finalde oha, çüş, dırpss şeklinde devam eden hezeyanlarına pek bi bozulmuştum. halbuki kuyruk sokumu bana göre yasalara uygun, gayet makul bir cevaptı. zira benden önceki enayi kulağıma kıbrıs lokumu diye fısıldamıştı. ve ben, yaşananlardan habersiz yoldaşlarımın ayaklar altına alınmasına ramak kalmış şerefini resmen göndere çekmiştim.

yaprak dökümüymüş. hepsi de ayrı ayrı döküme benziyordu zaten.

birkaç saattir suikast girişimine maruz kalmayınca öldü sandığım adam.

(bkz: yetmez ama evet)

fenerbahçe'nin yerinde olsam bir sakatlık durumunda saha içine dingonun ahırına girer gibi bodoslama dalıp üstüne vazifeymişçesine söz konusu futbolcuyu iyileştirmeye çalışan galatasaraylı sağlık görevlilerini de şikayet ederdim. ne lan bu. iyi ki fenerbahçe'nin yerinde değilim. yoksa var ya...