kursak

bir zooloji* terimi.
insanlarda ise heveslerin darağacı.

heveslerin kaldığı yer olarak bilinir.

kuşların yemek borusu üzerinde bulunan, hayvanın yediği şeylerin sindirilmek üzere toplandığı, torba biçiminde şişkin organ.

ayıplamayın ama çok köylü bi kelime ya
kursak
benim için red flag yani

hevesin kaldığı ve gitmediği yer. anlatmaya büyük patlamadan başlıyorum. sonra yok emine uyarmadın, çalınan vaktimi geri ver demeyin. efendim canımın sıkkın olduğu bir anda markette acaba neye para harcasam diye dolanırken orada süsleme glazürü gördüm. ay benim güzel kızımın pankeklerine ne güzel şeyler çizerim bunlarla diyerek attık sepete. diğer tüm gereksiz şeylerin yanına. anayız ya hani, heves ediyoruz. bu sabah kalktım ve aman tanrım evde yumurta yok. markete gidemem. vakit dar. hemen üst kata çıktım. komşu bana bir yumurta ver be dedim. hiç de utanmam. 1 adet yumurta için kapı çalarım. işte böyle de yüzsüz olacaksın. kadıncağız da diyor ki bir tane yetecek mi emin misin? destur! senin karşında şef emine var, dedim içimden. dışımdan da hehehehe yeter evet teşekkür ederim diyip eve geldim. hemen yumurta ile bir yemek kaşığı şekeri köpürtüp kalan malzemeleri ekledim ve hamuru pişirdim. bugün çok enteresan bir şey oldu ki pankekleri çevirirken dairelerin içine düştüler. normalde biri diğerinin üzerine biri tavanın dışına düşüyordu. öyle de becerikli bir karıyımdır. sağ salim pişen pankeklerin ardından hemen kızımı çağırdım. gel annecim, ne çizeyim istersin bunların üzerine. bor şoy çozmo sodo olson. ulan! hayırsız evlat. bak evladım, emin misin kedi çizelim istemez misin? yok. ayı çizeyim? yok. ne istersin? hoçbor şoy. tü allah seni ne yapmasın. yıkıl karşımdan. bir tanesini kendim için süsleyip garip gibi yedim. pankekleri de öylece beslenme kabına koydum. zor, çok zor. kıymetim hiç bilinmiyor.