mail atmak

günümüz için resmi ve özel kurumlar için resmen belge niteliği taşır. bu nedenle bu maillerin bir üslubu vardır. bundandır ki işin planlanması, raporlanması vs. hatta basit bir bilgilendirme maili bile işin kendisinden daha uzun sürer.

eger mail vergisi alinsaydi buyuk zarardaydim..

staj bulmak ugruna ozellikle son 1 aydir mutemadiyen mail atiyorum. belki yuzlerce mail atmisimdir. inanir misiniz bunca mailden bir elin parmagini gecmeyecek kadar cevap aldim. onlar da olumsuz donus yaptilar zaten. hocalarima filan sordum, normal midir bu? diye ve onlar da gayet normal oldugunu soylediler. bos biri de degiliz ama referanssiz bir hiciz. bu okul bitse nolacak sanki, daha staj bile bulamiyoruz. mecburen hedef yurtdisi.

sabir
sabir
ya sabir

belli bir uzunluk sonrasındaki mailleri kimse okumuyor o yüzden mecbur olmasam yapmayacağım şeydir.

ebys'nin yanında amatör eylemi.

resmi evrak yazma, okuma konusunda başarılı olduğuma inanan biriyim.
yine de ben gibi mail atmaktan nefret mi ediyorsunuz?

son bir haftadır akademik düzeyde mail ve mesaj göndermekten gerçekten strese girdim. bir proje ödevi yapacağım, o da benim istediğim konu olsun dedim ama burnumdan henüz gelmese de o yola girdi. konuyla ilgili ölçek buldum maili nasıl atılır diye saatlerce düşünüp yazıyorum. cidden bu sene canım sıkılıyor, beni oyalasın diye başladığım yüksek lisans ruhumu emmeye başladı.

bu arada üç hafta önce gönderdiğim maillere de hala cevap alamadım. nasıl lanetli bir şeysin sen mail? normalde ihtiyacım yokken mail dili ve edebiyatı hakkında da bilgi sahibi olduk çok şükür.

son bir aydır beynimde dönen şener şen'in bir filmde sevdiğim, şiveli söylediği bir repliği var:

- allah kahretsin bu işleri. inanır mısın bir gün rahat edemez oldum. ulan ben bu dünyaya eşek gibi çalışmaya mı geldim? istemiyorum çalışmak, bende yaşamak istiyorum. buradan