azından mı öpmüş yazar profili

hayatimin en kotu ama en guzel yillari. hayatimda iyi ki dedigim pek cok seyin yasandigi konumdur kendileri. ah ah..

sozluk fenomenligi yarisinda zirvedir. oyle ki herkes kendini bir bok zannederken o kendini iki bok zannetmektedir. kendini bilenlerden, bizlerden uzak.

bugunku teravih namazinda hocamizla oyle guzel dualar ettik ki bu geceden sonra israil'in de abd'nin de tozu bile kalmayacak artik. iyi izleyin..

hocami catlatarak gecirdigim derslerdir. ne babam ne de bir baskasi benimle ugrasmaya gozu kesmedigi icin tamamen kurs hocamin egitme askina dustugum bir surecteyim. ona da ilk derste asik olmustum ama her ani hareketimde once citirdan sonra aleni kizmaya baslayinca artik askim gecti. su an tum maharetlerimi sergilemem gereken siradan biri artik kendisi. yarin yine ders var. bekle beni hoca, bekle beni. ecelin geliyor bekle. celladin geliyor.

pandemisi, depremi, bilumum dogal afetler ile felaketleri ve dahi 3. dunya savasini bile gormek zorunda kalan ve tum bunlarin icinde sadece ve sadece yasamaya calisirken bile nefes nefese kalan bir nesil olarak "mutluluk mu, o da ne??" demek istiyorum..

kendi adima, mutlu degilim ya. hele hele akademik olarak hic degilim. cikmazlarda ve dahi olmazlardayim. bu sebeple sozluk koridorlarinda sallana sallana gezmekteyim. yoksa ne isim var burada?

hemen kendini sessize almak gereken kritik bir andir. ayrica espri heybeye atilmali ve espriyi anlayacak olan bir topluluk icerisinde sanki o dk akliniza gelmiscesine yeniden tekrarlanilmalidir. her esprinin bir alicisi vardir.

bkz, bunlar hep bilgi.

"tenk yu daktir"

"google'da en son ne arattin?"

bu sorunun mantigi ve gerekliligi hakkinda dusundum ancak mantikli bir tarafini bulamadim. benim tarayici gecmisimin ise alinmamda ne gibi bir etkisi olabilir? hayret bir sey.

en sevdigim corabim supurgelikteki o zimbirtiya takilip tam da parmagindan yirtildigi icin kendimi ucube bir coplukte elimde para cantasiyla geziyormus gibi guvensiz hissediyorum.

artik beklenmeyendir.

varos sozluk kavgasi izlemeye ve okumaya bayilan biri olarak bana bile ikrah gelmistir. artik sarmamaktadir. bayikliktan bayginliga gecirtendir.

ramazan ayinda siklikla yasanan/yasanacak hadise.

pismanliktir..

latinlerden heybetli eleman. ozellikle son donemdeki genel durus ve karakteriyle takdirleri toplamis durumda.

acikcasi sarkisi turkusu degil de bizzat kendisi dikkatimi ceken. bir donem kendall ile takilmasi ona olan saygimi aninda cer cope cevirse de her seye ragmen, my type..

koskoca britney icin guzel degil deniliyor bu sitede. wtf?? umarim banlanarak bitersiniz!!!!111!+&#^[÷>÷*

"yanarim, sana emeklerime yanarim. ah, yanarim. ne fayda donusu yok, yazik uctu gitti yillarim. ne cikar simdi donsen, ah? kalmadi ki tadim.."

akademik hayatima karsi olan tavrimi kibarca anlatan tarkan sarkisi

ozellikle universite ogrencilerinin sinav haftalarinda siklikla tercih ettigi aktivitedir.

ayrica an itibariyle yaptigim cilginliktir. kendi adima, saat henuz 1.30 civarlarindayken, pek de verimli olmadigini belirtmek isterim. yine de genclik atesi, sinav stresi, calismak zorunda olmanin caresizligi sebebiyle mecburiyet dahilinde her ogrencinin en azindan 1 kez de olsa tatmasi gerektigine az da olsa inanirim.

bununla beraber yarin saat 10'da sinavim var!! umarim sabaha karsi sizip da sinavi kacirmam. buram buram pismanlik yasiyorum...

ses yakisikliligi gercegiyle yuzlesene kadar herkes bu tespite bir miktar guler. ancak yuzlesenler, derinden gelen bir mide bulantisinin beraberinde getirdigi tiksinc bakislarla 'keske' temali dusuncelere dalar.

acil, ses yakisiklilarinin musteri temsilcisi olmasi hakkinda khk!!1

pek yapmamakla beraber, bu kez bir cilginlik yapip deneyecegim.

bir suredir olmasi icin gece gunduz dua ettigim seyler oluyor ama o kadar yanlis zamanda oluyor ki..
reddetmem icin tum kosullar teker teker saglaniyor. bahtsizlik mi nasipsizlik mi zamansizlik mi yoksa hayirsiz mi?? dusun dusun deli oldum. bir sonuca da ulasamadim. akisina biraktim. ve ben, ne zaman bir seyleri akisina biraksam en nihayetinde o is elimde oyle bir patlar ki toparlanmam icin uzerimden min 2 sene gecmesi lazim olur.

bu tarz donum noktalarinda genelde isin sonunda ben iki turlu de kaybeden olurum. olum kalim durumlarinda her zaman olmek gibi. bu kez kaybetmek istemiyorum. gel gor ki bu kez hic olmadigi kadar belli kaybedecegim.

cok karamsarim ama her seye ragmen icimdeki o ciliz umut beni asla yalniz birakmiyor. her sey de onun basinin altindan cikiyor zaten. vicdan azabi gibi pismanlik gibi duruyor orada. biraksa da rahatlasam.

o nickalti sekmesi ne oyle?? puh diyorum size, puh!

okudum okudum hicbir sey anlamadim. oradan oraya, konudan konuya ziplamali birtakim yazilar ve anlamsiz esprilerle dolu tanimlari okudukca hem hicbir sey anlamadim hem de anlamadan okumaya devam eden kaossever motivasyonuma bir sinir bir sinir oldum. motivasyon hep bosa gitti.

neyi alip veremediginizi anlamadim. tum mevzuyu olanca acikligiyla yazan saglam bir yazar da cikmamis zaten aranizdan. yani, utanacaginizi bilsem yuzunuze tukururdum ama ona da harder daddy dersiniz siz. tekrar puh!!1@@1@!!1

'anlamadim' parantezine alinsa 13 kelimelik bir tanim yazdigim icin kendime de bir puh!!

uzun bir aradan sonra sozluk ne alemde acaba merakiyla giris yaptim. profilime ulasana kadar yanlislikla 50 ayri siteye girdim.

nooluyoruzz?
bu ne hal??

reklam ayagina sozlugun irzina gecmissiniz. acayip kullanissiz ve cirkin olmus. insanin yazasi varsa da mumkun degil yazamaz. hayretler icindeyim. emegi gecenlerin emeginiii sey tebrik ve takdir ediyorum.

(bkz: sebebi neydi ki)

allah kahretsin.
(bkz: iğrençsiniz midesizler)