1.
abdullahkamis ukdesi...
eskiden çok ciddi anlamda var olan bir olgu. şimdilerde o günlerin binde biri kadar sıkıntı yok. kanıtın ne diyecek olursanız, sadece o dönemde geçen romanlar yani*
(bkz: turgut özben'in memurlarla maceraları)
eskiden çok ciddi anlamda var olan bir olgu. şimdilerde o günlerin binde biri kadar sıkıntı yok. kanıtın ne diyecek olursanız, sadece o dönemde geçen romanlar yani*
(bkz: turgut özben'in memurlarla maceraları)
devamını gör...
2.
hala devam eden ve muhtemelen kafka romanlarına dönecek kadar devam edecek olan önlenmesi pek mümkün görünmeyen terördür.
bu yazıyı yazan kişinin bir devlet memuru olduğunu aklınızda bulundurmanızı isterim. memuriyette insanların boğuşmak zorunda kaldığı bürokratik işlemler öyle hallere geldi ki delirmemek elde değil. bir de bunun üstüne yaptığı işi sevmeyen ve üstüne üstlük o işte hiçbir kabiliyeti de olmayan insanlar memur olunca iş tam bir çingene düğününe dönüyor.
iletişim becerisi düşük, kendine güveni eksik insanlar da bu güruha eklenince hizmet etmek için değil işi yokuşa koşmak, hükmetmek için bir yerler oturan insanlar ortaya çıkıyor ve bu yüzden de terör kaçınılmaz oluyor.
bazen ise çocukluğunu yaşayamamış insanlarla karşılaşıp terörün bambaşka bir halini deneyimlenebiliyor insan. yıllar önce çok uzak bir şehrin en büyük ilçesinde öğretmenlik yaparken başıma böyle bir olay geldi ve asla unutmam o an hissettiklerimi.
ptt’de sıra beklerken ve o sıra bir türlü ilerlemezken, muhtemelen yıllardır orda çalışmaktan olan memur ilk günkü heyecanla hiçbir şey beceremezken birden içeri iki adam girdi ve bizim beklemekte olduğumuz vezneye bir para sayma makinesi taktılar ve o andan itibaren memur bankosunun olduğu yer disney parka dönüştü.
biz işlemlerimiz yapılsın diye beklerken her yerden akın akın gelen memurlar ellerindeki paraları az çok demeden makinede saymaya başladı. işin tuhaf yanı parayı makineden tırrrıt diye geçiren kimse paranın tutarını önemsemiyordu. herkesin derdi makineyi bir kez olsun kullanmaktı. veznelerinde duran ve kendilerine ait olmayan paraları saydırmak onlarda bir dönüşüme neden oluyordu sanki.
bu işlem belki aylarca sürdü. sırada bekleyen bizler ara ara temiz hava almak için dışarı çıktık, lokantacılar ptt içine yemek servisleri yaptı, büyük dostluklar başladı sırada. ta ki makine önemini kaybedip kanıksanana kadar.
bir işi halletmek yerine bu işi ne kadar çok erteleyebilirse o kadar kar sayan memurlar olduğu sürece terör bitmez.
bu yazıyı yazan kişinin bir devlet memuru olduğunu aklınızda bulundurmanızı isterim. memuriyette insanların boğuşmak zorunda kaldığı bürokratik işlemler öyle hallere geldi ki delirmemek elde değil. bir de bunun üstüne yaptığı işi sevmeyen ve üstüne üstlük o işte hiçbir kabiliyeti de olmayan insanlar memur olunca iş tam bir çingene düğününe dönüyor.
iletişim becerisi düşük, kendine güveni eksik insanlar da bu güruha eklenince hizmet etmek için değil işi yokuşa koşmak, hükmetmek için bir yerler oturan insanlar ortaya çıkıyor ve bu yüzden de terör kaçınılmaz oluyor.
bazen ise çocukluğunu yaşayamamış insanlarla karşılaşıp terörün bambaşka bir halini deneyimlenebiliyor insan. yıllar önce çok uzak bir şehrin en büyük ilçesinde öğretmenlik yaparken başıma böyle bir olay geldi ve asla unutmam o an hissettiklerimi.
ptt’de sıra beklerken ve o sıra bir türlü ilerlemezken, muhtemelen yıllardır orda çalışmaktan olan memur ilk günkü heyecanla hiçbir şey beceremezken birden içeri iki adam girdi ve bizim beklemekte olduğumuz vezneye bir para sayma makinesi taktılar ve o andan itibaren memur bankosunun olduğu yer disney parka dönüştü.
biz işlemlerimiz yapılsın diye beklerken her yerden akın akın gelen memurlar ellerindeki paraları az çok demeden makinede saymaya başladı. işin tuhaf yanı parayı makineden tırrrıt diye geçiren kimse paranın tutarını önemsemiyordu. herkesin derdi makineyi bir kez olsun kullanmaktı. veznelerinde duran ve kendilerine ait olmayan paraları saydırmak onlarda bir dönüşüme neden oluyordu sanki.
bu işlem belki aylarca sürdü. sırada bekleyen bizler ara ara temiz hava almak için dışarı çıktık, lokantacılar ptt içine yemek servisleri yaptı, büyük dostluklar başladı sırada. ta ki makine önemini kaybedip kanıksanana kadar.
bir işi halletmek yerine bu işi ne kadar çok erteleyebilirse o kadar kar sayan memurlar olduğu sürece terör bitmez.
devamını gör...