moonfall

yönetmenliğini, kurtulu günü, 2012, evrenin askerleri, yarından sonra gibi felaket ve bilimkurgu filmlerinin yönetmeni roland emmerich'in yaptığı, 2022 şubat ayında gösterime girmesi planlanan bilim kurgu/felaket filmi.
halle berry, patrick wilson, donald sutherland gibi oyuncuların olduğu filmde,dünyanın uydusu ay, yörüngesinden çıkarak dünyaya doğru gelmeye başlar ve olaylar gelişir. fragman da içeren filmin tanıtım sayfası burada:
www.imdb.com/title/tt583442...

bugün izlediğim film. fena değildi hoşuma gitti, özellikle (bkz: hollow moon teorisi) gibi pek ilgi odağı olmayan ilginç bir teoriden bahsettiği için ayrı bir güzel geldi.

çok severim böyle dünyanın sonu geliyor temalı, bol felaketli filmleri. sadece izlemeyi severim ama, binde birini yaşasam ilk dakikadan kalp krizinden ölürüm. neyse filmimizin konusu ayın yörüngesinden çıkması. yörünge değişikliğini fark eden bilim insanları dünyaya çarmışmaya üç hafta kaldığını hesaplıyorlar. yörüngenin değiştiğini herkesten önce fark eden ama kimsenin takmadığı çok zeki bir adam ise uzayın yapay olduğunu, uzaylılar tarafından yapılan bir yapı olduğunu savunuyor. kimse dinlemese de bir avuç insana anlatmaya çalışıyor kendini. ay yüzeyine iniş yapmak için hemen bir keşif timi gönderiyorlar. aman tanrım o da ne diyorlar gördükleri karşısında. bir grup bilim insanı biz ay ile savaşır onu eski düzenine sokarız derken pis godomanlar hemen nükleer füzelerin düğmesine basalım diyor.

insanın insanla ve insanın kendi elleriyle yarattığı canavar ile savaşının filmi. ay ne güzel, ne güzel. bol bol felaket. izleyin.

bir amerikan rüyası severi olarak ve hatta bir hollywood aşığı olarak benim bile canıma tak eden iki konu var;

1-konu ne olursa olsun ayrılmış bir çift ve çocuklarını kurtarmaya çalışan baba.
2-kimsenin ciddiye almadığı ama sonunda haklı çıkan low karakter.

bu iki klişe ile sarmışlar ilk bölümü. sonrası zaten... durun küfür yasak.

ben de herkes kadar dünyanın sonu geliyor temalı filmleri severim. hatta kıyamet sonrası filmler favorimdir. yani ya kıyamet kopacak ya da sonrasında geçecek.

emmerich dediler, emerik dedik. öğghgğhgg

toparlayamıyorum. film çok kötü. aşırı kötü. oyunculuklar berbat. kurguyu cgi ile kapatmak istemişler ama efektler rezil rüsva. mantık aramamak lazım elbette. film ve dizileri mantıksız olmakla suçlayan izleyicilere hep uyuz olmuşumdur ancak ay bu be. ay. kocaman ay. apartmanın tepesine sürtüp geri gidiyor. melih gökçek bile inanmaz buna. ay geliyor, gökdelenleri tıraşlıyor ve geri gidiyor. olmaz olsun öyle kıyamet.

bu tarz filmleri çok sevdiğim için hevesle izlemek istedim. hatta en sonunda böyle bir film buldum diye cipsleri, mısırları ve içecekleri hazırladım ve izlemeye başladım. film detaylı düşünülmüş ilk 50 dakika beklentimi karşıladı ama bir saati geçtikten sonra gereksiz bazı detayları fark ettim. film bazı sahnelerde kendini tekrarlıyordu.

film yeni olduğu için spoiler vermek istemiyorum. bu sebeple sadece beğenim üzerinden tanım yapmak istedim. ufakta olsa şunu söyleyebilirim; yapay zekanın yaramazlıkları...

filmsever biri olarak film izlerken uyuduğum filmler bu zamana kadar hepi topu iki idi. ama şimdi üç oldu. devamlı gözlerim dalıp dalıp uyandım ve aralarda uyurken filmden hiç kopmadım. çünkü zannediyorum ki tam da kendini tekrar eden sahnelerde uyumuşum. filmin sonunda bu nasıl oldu. nasıl buraya kadar geldi demedim. kısacası film benim için hayal kırıklığı oldu. film başladığı gibi bitmeliydi. kısacası ilk 50 dakika ve son 30 dakika iyiydi. umarım ilerde daha iyi filmler gelir.

bir roland emmerich filmidir.

filmin senayosunu da yönetmen roland emmerich; harald kloser ve spenser cohen ile birlikte yazmıştır. filmin başrollerinde kariyerinin ciddi bir düşüşte olduğunu düşündüğüm oscar ödüllü halle berry, patrick wilson, john bradley, charlie plummer, michael peña ve filmdeki nadiren güzel şeylerden biri olan donald sutherland oynamıştır.

roland emmerich böyle kıyamet sonrası senaryolarını seven bir yönetmen. daha önce yarından sonra, kurtuluş günü yeni tehdit ve 2012 (film) gibi filmlerde de bize birer kıyamet sonrası senaryo izletmişti.

bu sefer derdimiz dünyanın sevimli ve yalnız uydusu ay ile. filmimize göre ay aslında düşünüldüğünün aksine dev bir yapıdır. dünyamızın uydusu ile ilgili bu gerçek inandırıcı gelmez insanlara. ama sonra kimsenin dinlemek istemediği bir mühendis ve hakları yenmiş iki astoronot dünyayı ve ayı kurtarmak için kolları sıvar.

roland emmerich filmlerinde hep aynı temaları görmek can sıkıyor artık. askerlerin hemen nükleer silah kullanma hevesleri, parçalanmış ailelerinin bir felaket esnasında birbirinin kıymetini anlaması, doğruları söyleyen bir adama kimsenin inanmayıp o adamın sonunda haklı çıkması, kıyamet esnasında insanların ilk anda hemen yağmaya başlamaları.

yıllar önce bir rüya görmüştüm. kabus da diyebiliriz buna. henüz on sekiz yaşında idim o zaman. sokakta yürürken ayın dünyaya yaklaştığını görüyordum. önce muazzam manzarayı izlerken sonra ayın dünyaya çarpacağını anlayıp kaçmaya başlıyordum korkuyla. sonra durup kendime "oğlum salak mısın? nereye koşuyorsun? zaten üzerinde koştuğun şeye çarpacak ay." diyordum. filmde bunu kimse demedi.

hayran olunacak kadar kötü bir film ve ara ara christopher nolan'ın interstellar filminden esinlenmeler hissettim gibi. hatta müziklerde bile. olsun.

dün izlemek gafletinde bulundum. film sonu söylediklerim: "olm emmerik geri ver lan 2 saatimi bana. sülalene başlatma"
halle berry çirkinleşmiş, ama öyle böyle değil, feci çirkinleşmiş. yaşı gelmiş altmışa hala genç kadını oynuyor. olm emmerik oturtsaydın ya bunu kc'nin demantia hastası annesi koltuğuna.
koca nasa ayın yörüngesinden çıktığını fark etmiyor (ba ba ba ba) ama shallow moon teorisini savunan bir uçuk bilim adamı, üstelik nasa'nın verilerinden buluyor bunu. bu salakça noktadan çıkıp daha da salakça şeylerle iki saati doldurmuşlar.
izlemeyin.
emmerik hüyoop.