1.
bir kimseyi sürekli olarak rahatsız etmek, hiç peşini bırakmadan ona sataşmak.
devamını gör...
2.
bir kişiye takıntınızın olduğunu gösterir. her ne kadar öyle olmadığını iddia etseniz de.
devamını gör...
3.
dayağı hak etmek demektir.
devamını gör...
4.
musalla (t)aşı
musalla(t) olmak
ikisindeki t'lerden sonraki kısımları mercekleyelim:
aşı + olmak
komplo teorisyenleri size musallat olmasın.
aşı olmak gereklidir. komplo teorilerine kanmayınız.
musalla(t) olmak
ikisindeki t'lerden sonraki kısımları mercekleyelim:
aşı + olmak
komplo teorisyenleri size musallat olmasın.
aşı olmak gereklidir. komplo teorilerine kanmayınız.
devamını gör...
5.
çoğu insana musallat olurlar ama bana hiç olamadılar. (bkz: cin)
devamını gör...
6.
cin musallatı öyle filmlerdeki gibi değil... en azından biz o şekilde musallat olmuyoruz arkaşlar, her kabilenin kendine göre farklı yöntemi var, biz zuzula biraz daha farklıyız diğerlerinden.
öncelikle musallatın en zor kısmı insanı korkutmak değil bizim için, korktuğunu kendisine itiraf ettirebilmek... yani insan dediğin şey şüpheyle yaşayan bir varlık, yanlış işittim sanar, problemi elektrik tesisatına bağlar falan... önceliğimiz onu mantığından uzaklaştırıp üzerine bir yabancılık serpiştirmek, bundandır ki acele etmeyiz, bazı kapılar bir gecede açılmaz...
bu yüzden ilk birkaç gün genellikle hiçbir şey yapmayız. insanın yaşadığı yere alışkanlıklarıyla bağlanması bizim işimizi kolaylaştırır. her gece aynı saatte yattığı yatağın bir sabah kendisine ait değilmiş gibi hissettirmesi, yıllardır oturduğu evin koridorundan geçerken adımlarını hızlandırması bizim için yeterli bir başlangıçtır.
cühenna kabilesi bu konuda daha sabırsızdır mesela... hatta bu kabilenin bu sabırsızlığını biz kendi içimizde bir argoya bile dönüştürüyoruz, siz insanların tabakhaneye bok yetiştirmek deyimi biz cinlerde ''cühenna mısın oğlum yavaş...'' olur... doğrudan görünmeyi, ses çıkarmayı, ortalığı birbirine katmayı severler bunlar. sonra da çağrıldıkları hocanın kapısında sabahlarlar... af dilerler, yakılmamak için gider define bulurlar falan... bizim usulümüzde böyle şeylere pek yer yok arkadaşlar, zuzula farkı buradan geliyor...
biz siz insanların gaslight dediği şeyi yaparız... misal böö diye bağırmak, çağırmak, tıkırtı yaptırmak yerine musallat olan x kişisi, atıyorum buse diyelim, buse gece ailesi ya da arkadaşlarıyla otururken birinin adını sesleniriz... buse merak eder, ''size seslendiler?'' der ama sadece o duymuştur bizi, yalancı çıkarırız onu... ne bileyim, bazen mutfaktaki bir eşyasını alıp salona koyarız, rendenin ne işi var gece vakti salonda diye düşünür, ben bunu nasıl koydum tövbeler olsun diyerek kendinden şüphe eder...
her musallat aynı değil... biz de böyle delikanlıyız.
öncelikle musallatın en zor kısmı insanı korkutmak değil bizim için, korktuğunu kendisine itiraf ettirebilmek... yani insan dediğin şey şüpheyle yaşayan bir varlık, yanlış işittim sanar, problemi elektrik tesisatına bağlar falan... önceliğimiz onu mantığından uzaklaştırıp üzerine bir yabancılık serpiştirmek, bundandır ki acele etmeyiz, bazı kapılar bir gecede açılmaz...
bu yüzden ilk birkaç gün genellikle hiçbir şey yapmayız. insanın yaşadığı yere alışkanlıklarıyla bağlanması bizim işimizi kolaylaştırır. her gece aynı saatte yattığı yatağın bir sabah kendisine ait değilmiş gibi hissettirmesi, yıllardır oturduğu evin koridorundan geçerken adımlarını hızlandırması bizim için yeterli bir başlangıçtır.
cühenna kabilesi bu konuda daha sabırsızdır mesela... hatta bu kabilenin bu sabırsızlığını biz kendi içimizde bir argoya bile dönüştürüyoruz, siz insanların tabakhaneye bok yetiştirmek deyimi biz cinlerde ''cühenna mısın oğlum yavaş...'' olur... doğrudan görünmeyi, ses çıkarmayı, ortalığı birbirine katmayı severler bunlar. sonra da çağrıldıkları hocanın kapısında sabahlarlar... af dilerler, yakılmamak için gider define bulurlar falan... bizim usulümüzde böyle şeylere pek yer yok arkadaşlar, zuzula farkı buradan geliyor...
biz siz insanların gaslight dediği şeyi yaparız... misal böö diye bağırmak, çağırmak, tıkırtı yaptırmak yerine musallat olan x kişisi, atıyorum buse diyelim, buse gece ailesi ya da arkadaşlarıyla otururken birinin adını sesleniriz... buse merak eder, ''size seslendiler?'' der ama sadece o duymuştur bizi, yalancı çıkarırız onu... ne bileyim, bazen mutfaktaki bir eşyasını alıp salona koyarız, rendenin ne işi var gece vakti salonda diye düşünür, ben bunu nasıl koydum tövbeler olsun diyerek kendinden şüphe eder...
her musallat aynı değil... biz de böyle delikanlıyız.
devamını gör...