aslında ikisinin de birer "illüzyon" olması durumudur. biri hayatın sillesini yiye yiye gardını fazla almış, diğeri ise gerçeklikten kopup bulutların üzerinde pembe panjurlu ev hayal eden iki uç nokta.
negatif tip: her güzel şeyin altında bir bit yeniği arar. tatildeyken "dönüşte çok iş birikecek" diye hayıflanır, piyangodan para çısa "vergisi çok bunun" der. realizm kılıfı altına saklanmış bir enerji emicidir.
pozitif tip: evin tavanı çökse "neyse ki gökyüzünü daha iyi görüyoruz" diyecek kadar toksikleşebilir. sürekli bir "manifest", sürekli bir "evrene mesaj gönderdim" hali.
teknik fark: negatif olanı hayatın gerçekleri tokatlar, pozitif olanı ise hayal kırıklıkları.
asıl mesele: dengedir. ne sürekli "her şey çok kötü olacak" diyerek kendini felç etmek, ne de uçurumun kenarında "uçabileceğime inanıyorum" diyerek aşağı atlamak. hayat dediğin şey gri bir alandır ama biz insanoğlu illa bir taraf seçip diğerine sövmeyi sevdiğimiz için bu başlık daha çok su kaldırır.
sonuç olarak; negatif olanla yol yürünmez, pozitif olanla ciddi mesele konuşulmaz. orta yolu bulanlara selam olsun.

devamını gör...

(3) (0)