no surprises

sabahları alarm sesiyle uyanmaktan bıkanların şarkısı

30'larına gelenlerin marşı olmalı bu şarkı.

(bkz: radiohead)

sözlerini de yazalım;

a heart that's full up like a landfill,
a job that slowly kills you,
bruises that won't heal.
you look so tired-unhappy,
bring down the government,
they don't, they don't speak for us.
ı'll take a quiet life,
a handshake of carbon monoxide,

with no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises,
silent silence.

this is my final fit,
my final bellyache,

with no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises please.

such a pretty house
and such a pretty garden.

no alarms and no surprises, no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises, please.

hazır covid olup işe gitmeyi bırakan bendeniz için daha bi güzel gelen şarkıdır.
no alarms and no surprises ^^

bir radiohead şarkısı. radiohead' in birbirine benzeyen ama bir o kadar da birbirinden farklı özellikleri olan onlarca şarkısından biri. özellikle sürekli üzgün olan kızların dinlediği şarkılardan biri.
(bkz: creep)

hayatımızda radiohead olmasaydı ne olurdu acaba? bir kere çok eksik olurdu lan! o kadar güzel şarkıyı dinleyememiş olurduk mesela. bir ton anıya fon müziği bulamazdık. hatta bir çok müzisyen ve grup da olmazdı belki. o kadar çok insana ilham kaynağı oldular ki...

çok sevmeme rağmen çok neşelendirmez aslında radiohead. ya üzer ya da üzüntüye eşlik eder genelde. ama depresyonun, üzüntünün en iyi ilacıdır kendileri. çivi çiviyi söker misali..

ama bu şarkı... bana değişik bir huzur verir. ilkbahar, yaz gibi değil de sanki sonbahar mutluluğu gibi. yapraklar dökülmüş. yol kenarında boş bir bank bulup oturmuş, yoldan geçen insanları ve gökyüzünü izliyorsun gibi. hiçbir amaca hizmet etmiyor, sanki sadece huzuru içine çekiyor gibi...

radiohead şarkılarından birisidir;
1997'de yayınlanan ok computer albümünde yer alır.




"çöp sahası gibi dolu bir kalp
a heart that's full up like a landfill
seni yavaş yavaş öldüren bir iş
a job that slowly kills you

iyileşmeyen morluklar
bruises that won't heal
çok yorgun, mutsuz görünüyorsun
you look so tired, unhappy
ve alarm yok, sürpriz yok
and no alarms and no surprises."

gecenin ortasında uyumaya çalışıyordum; küf kokulu, kuş boku renkli çarşafların olduğu buz gibi ranzada. senfoni orkestrasına taş çıkartacak horultuların arasında kulaklığıma sığındım. thom abi ninni niyetine bunu söylemeye başladı. sonra uyuduğumun farkına varamamış sanırım, düşlerimde de devam etti. ben 5 dakika boyunca renkli alemlere dalmışken kendisi saatlerce susmadı. o kadar güzel söylüyordu ki kıyamadım, kıyılamazdı. uyandığımda gitmişti. şaşırmadım. bir sonraki sefere yeniden görüşmek dileğiyle dedim. kırmadı. ki zaten böyle bir an da kırılmazdı.

alarm yoksa sürpriz yok yani marabana maraba

loopa alıp gözlerinizi kapatınca melatonin etkisi yaratan süpersonik radiohead şarkısı.

başlığı hortlatıp durmayın , şarkıya girersem çıkamam..
melodisi zihnimde canlanıyor ama çık aklımdan çıkk

radiohead ile ilgili başlıkları tümden engellemeyi düşünüyorum. bu dipsiz bir kuyu. bu girince çıkılamayacak büyük bir labirent!

don't panic ile aralarında kalarak seni dinlemeyi seçtim pikaçu.

kulaklığımın şarjı sadece bir müzik dinleyebileceğim kadar var, özür dilerim coldplaycikim.