normal sözlük yazarlarının her şeyi berbat ettiği konular

sözlük yazarlarının berbat ettiği konuların bahsedildiği başlık.

anlık her şeyin ters gittiği konular hariç, et yemekleri efenim. evet beceremediğim doğrudur.

dizimi sakatladım iki gündür yürümekte zorlanıyorum
aşk hayatım yok, olunca da çok kötü
param yok
ev dağınık her yer leş gibi
depresyondayım
fakat vr'da jumpscare videoları izliyorum ve çok iyi konsept ya
olsa da yapsam cidden çok eğleniyorum şu an izlerken.
sonuç olarak her şey berbat. ne yapabiliriz ki?
bu hayatta böyle yaşanacak demek ki.
kadere karşı koymayın.

bi ara yemek yemege gittigimizde arkadasimla almistik yemeklerimizi. sonra ben cantami masadan almak icin cekince arkadasimin tepsisi havay firlayip ters dondu. benim cantanin ipi altinda kalmis tepsinin. bi abinin ustune kola dokulmustu. cok komikti ama sanirim berbst denilebilecek bi olay.

bizatihi hayatı(mı)n kendisi.

insanlarla olan ilişkilerim.

bazen oluyor herkesi kucaklayasım geliyor. çok pozitif olayım, işte insanlarla sürekli münasebet halinde olayım diyorum. sonra bana anlamsız bir bıkkınlık geliyor. hepsinden nefret ediyorum. kimsenin iki kelamına tahammülüm kalmıyor. çekemem kimsenin nazını diyorum ve herkesten uzaklaşıyorum. halbuki onları severim, çok severim. sadece düzelip sizi özlemem için müsaade verin bana.

bu dediğimi aile bireylerime bile yapıyorum bu arada. çok sevdiğim babama bile yeri gelir soğuk yaparım ama o beni tanıyor tabii ya da arkadaşlarım beni tanır.

bunu yaptığım kişi yeni tanıştığım biriyse vay halimize. ben ilişkimizi berbat edip pişman olmakla kavrulurum, o beni ruhsuz ve duygusuz olarak bilir.

kendim dışında herkese yardımım var

berbat olan hiçbir şey yok. herkes kendi tembelliği yüzünden berbat. bunu unutmayın sakın. get up stand up dont give up the fight! hadi bakayım canlarım, depresyondaysanız hayat kalitenizi arttırın yatakta yatıp 2.5 l kola + cipsle kesinlikle berbat olursun. hiçbirimiz başarısız değiliz, sadece tembeliz.

yeni bir hayatta eski alışkanlıklarından vaz geçemeyip bu alışkanlıkları istemsiz yaptığını fark ettiği an. ne oldu? bazı şeyler için başkalarını suçlamak çok kolaydı oysa ki.

ilişkiler. *

ask hayatim. arkadasliklarim. ailem. akademik hayatim. cildim. kendimle olan hesaplasmalarimdan bile yenik cikiyorum. daha sayim mi. benim kadar ince dusunceli hickimseyi gormemisimdir hayatimda ama neden hep bi sekilde en sonunda biseyleri berbat edilen uzulen ben oluyorum diye dusunurdum. her seyi berbat eden benmisim. her seyi berbat ediyorum. gercekten hayatimi boka sarmak konusunda kimsenin eline su dokemem. dusman ariyorum kendimmisim anasini satiyim

z kuşağı ve y kuşağı karmaşası. anlayış biçimleri ve hayata bakış açıları. bir y kuşağı olarak z kuşaklarından bir şey daha öğrendim. öğrenmenin yaşı yok :)

karşımdaki insanları adam yerine koyup konuşmak.
karşımdakileri adam zannedip yanılmak.
işte bu noktada her şey berbat oluyor.
bu hatayı sürekli yapıyorum.

görüyorum ki ; dünyada insan kalmamış denecek kadar az insan var.

düzen, istikrar namına hiçbir çabam yok. isteğim var ama aslaa harekete geçemiyorum. kendimi kandırma unsuru da devreye girince kendi adımlarımla ilerlemek yerine suya kapılmış bir taş gibi sürükleniyorum.

sevilmeyi beceremiyorum. ne zaman biri sevecek olsa kendimden soğutacak uzaklaştıracak bir şey yaratıveriyorum

sosyal ilişkilerdir.

misafir gelecekse veya önemli bir gün ise normalde mükemmel yaptığım tatlılar o gün her açıdan berbat olur

1 cuval incir tasirken. hic tasiyamiyom. evet.

yaşadığım hayatın taaaa kendisi

elbette var. ilişkileri berbat etmeyi çok kolay beceriyorum. bahsettiğim salt kadın erkek ilişkisi değil. herhangi bir dost da yani.

açılın sözlük. geniş kolda ikişerli dirsek teması hizaya geçin ön sıra çöksün arka sıra rahatta dinlesin, anlatacaklarım var.

10 senelik bir ilişkim vardı sözlük, yeşil gözlü, gülünce dünya gülen minimini bir kadın. diğer detaylar sizi çok ilgilendirmez tadında bırakalım.

ama herşeyiyle mükemmel bir kadın. sanki ruh eşim. kirpiklerimiz birbirine değince zihnimizin, düşüncelerimizin kapılarının birbirine açıldığı, yanında saatlerin saniyelere dönüştüğü. yokluğunda nefessiz kaldığım.

bakın 1 senelik 2 senelik demedim farkındaysanız 10 dedim 10. çoğunuz 10 sene önce ekmeğe pepe diyordunuz belki.

peki ben ne yaptım, bu kadar muhteşem bir sevgilim varken saçma sapan toksik bir flört ilişkisinin içine düştüm. nasıl düştüm onun da farkında değilim. çünkü biz erkekler nasıl desem kahır ekseriyetle salak canlılarız. olur mu öyle şey ben salak değilim deme boşuna meriç kardeşim, sen de salaksın bak! sadece salaklığın tescil edilmedi henüz!

sonra ne mi oldu, g.tümde 36,5 numara ayak izi gözüm yaş kalakaldım. özür diledim, pişmanım dedim ama kabul etmedi, niye kabul etsin ki! sen ben olsak biz de kabul etmeyiz, çok haklı!

lan bilsem ki aranızda beni şöyle evire çevire zopalamayı bırak kafa kafaya da olsa fiziki mücadeleye girebilecek biri var, yemin ediyorum haysiyetimle oturur zopamı yerim çıkarım kenara, öyle de bir öküzüm maalesef, hoffff!

sözün özü bir sevdiğiniz bir seveniniz varsa kaşınız gözünüz oynamasın, adam olun!

insanın kendi kendinden nefret etmesi kadar kötü birşey yok çünkü! hayır objektif de olamıyorsun, kendi kendime ne ceza versem az geliyor!