o kadar mutluyum ki korkuyorum

kate chopin’in kısa klasikler dizisinden çıkan bir çift ipek çorap ve başka öyküler kitabındaki desiree’nin bebeği isimli öyküde geçen ve tam da kate chopin’in kuracağı türden bir cümledir.

böyle bir cümle kurmak için ne kadar karamsar, ne kadar depresif, ne kadar umutsuz olunması gerektiğini de, bu hale gelene kadar insanın başından neler geçmesi, ne badirelerden sonra bu hale gelmesi gerektiğini de bilmiyorum. ancak bildiğim bir şey var ki fazla mutluluk insanda korku yaratır, en azından bir kısmında, daha da en azından ben ve kate chopin’de.

belki çok güldüğümüz zaman başımıza kötü bir şey geleceğini düşünmekten kaynaklıdır bu diyeceğim ama kate chopin bizim bu sözümüzden haberdar olamaz. o yüzden bu evrensel bir duygu olmalı. yani fazla mutluluk çok kötü şeylerin habercisi olabilir.

ben böyleyim. hep böyleydim. ne zaman çok mutlu hissetsem içime bir korku dolar. hep bundan sonra başıma gelecek kötü şeyleri kurarım kafamda. çünkü deneyimle sabit olan bir durum var ki ben çok mutlu olursam bunun bedelini çok uzun bir zaman geçmeden öderim. basit bir olayda bile böyledir. bir yaz tatilinin ilk günü denize gideceğimiz için o kadar çok mutlu oldum ki deniz kenarına indiğim an düşüp bileğimi kırdım. ilk resmî maçıma çıkarken o kadar mutlu olmuştum ki beşinci dakikada ayak serçe parmağım kırıldı.

büyük olaylardan bahsetmeye gerek yok. ama anlattıklarım bir fikir vermiştir. şimdilik beni merak etmeyin yakın zamanda başıma kötü bir şey gelmeyecek.

bu cümleyi çok defalar duydum ve her seferinde korkmakta ne kadar haklı olduğunu gördüm.

mutlaka başınıza bir şey gelecektir. tamamen mutlu kalamazsınız. yoksa ben kalırdım yani o anda mutluluktan ölsem yeriydi. ama ölmedim, süründüm!
halen sürünüyorum teşekkürler.
karmama sağlık.