ömrü boyunca birden çok insana sevgilim aşkım demiş insan

ya yanlış insanlara aşkım, sevgilim sözünü yakıştırmış ya da bunu söylemekte zorlanmamış insandır. bazı insanlar üç beş kişiye de aynı sözcüklerle hitap edebilmekte bir mahsur görmüyorlar...

mesela ben bir kadına sevgilim dediğim zaman o benim yegane sevgilim olacaktır. bir kadinin tenini optuysem dudaklarıma başka teni haram sayarim. başka türlüsü bana ters.
başka türlüsü bizi bozar aga. tabiatıma uymaz.

ben kedi gibi dokuz canlıyım herhalde. karakterim de kedi gibi zaten, öyle başına buyruk. ya da süper mario gibi üç hakla başlayıp, sürekli yeşil mantar bulmuş olabilirim. öffff. ne idealize edilmiş şeyler var ya dünyada. sonu hüsran olacak, belki de kendine tek hak biçtiği için onu da kullanamayacak. belki de zaten istemiyor ve bahanesi bu idealize edilmiş aşklardır. alt tarafı biraz içip, dans edeceğiz. bu ne kuru gürültüdür ya rab. ne büyük suçlar, günahlar. arzuların sapıklığa dönüşme faciası. ve daha fazlası. amen.

tam bi sevgi kelebeğidir

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

bu benim sevgili dostlar. ilk okulda bi sevgilim vardı (bak hala sevgilim diyorum) ona dedim ilk aşkım diye. sonra lisede bi sevgilim oldu inanmazsın ona da dedim. üniversitede oldu biri ve tahmin edeceğin üzre ona da sevgilim aşkım hayatım bl beteğim artık ağzıma ne gelirse dedim. inanmazsınız sonra başka birine daha dedim. sonra yine ve yine.

şimdilerde kimseye demiyor olsam da isterim hala birine daha demek.

duruşunu, tabiatını samimiyetle anlatana saygım sonsuz; ama bunu genelleyip farklı yaşayanları üstü örtük biçimde değersizleştiren her cümleye de okkalı itirazım var.
insan bu şaşar, yanılır, sever, vazgeçer ,evlenir bosanır; kelimeler sayıyla değil niyetle, ilişkiler de ağırlığıyla anlam kazanır.

(bkz: ben bunu hep yapıyorum)
(bkz: n'apim tabiatım böyle) (bkz: aşkım)