ön yargılı olmak

herhangi bir şey hakkında yeterli bilgiye sahip olmadan, kendi kafasındakilere göre hüküm vermektir.

çoğu zaman genelleme yapılmaktadır.

(bkz: ön yargı ve yargıyı birbirine karıştırmak)

kimseye karşı ön yargılı olmam. her zaman artı puanla başlarım.
ön yargılı davranan insanlarla da asla işim olmaz. çünkü bu insanların geneli her konuda böyledirler.

insanlar dışardan baktıklarında beni önyargılı bulabilirler, bu yüzden belki asosyal olduğumu bile iddia edebilirler ama kardeşim ben seçici sosyalim ya vallahi asosyal ya da önyargılı değilim, hissediyorum arkadaşım ya daha doğrusu uzun uzun gözlemliyorum insanları, onların değişik durumlarda gösterdikleri hallerini, tutum ve davranışlarını.. güven veriyorlarsa bana öyle yanaşıyorum iki çift laf etmek için, e yani insanlardan bazen kaçamıyorsun, illa ki bulunduğun, oturduğun masada bir iki çıbanbaşı olabiliyor, çok rahatsız olursam beş on dakika oturup kaçıyorum oradan ama kalkıp da hıyar gibi başka masaya oturmuyorum mesela, onu yapan öküzler de var.

neyse yani önyargı değil de önsezi ya da gözlemler sonucu oluşan yargı desek daha doğru olur. hani bir de ilk intiba denen bir şey vardır, bir insanı ilk 10-15 saniyede kazandın kazandın, kazanamadın bitti tarzı yaklaşımlar. ilk intiba tabii ki önemlidir ama hani derler ya niyet de önemli, diyorsan ki eğer niyet ettim hatun kişiyi ya da er kişiyi tanımaya dersen ilk intibanın ne kadar saçma bir şey olduğunu da anlayabiliyorsun, ha bazen haklı da çıkabiliyorsun ama sonuçta o ilk intiba dediğimiz şey daha ziyadesinde ön yargı sınıfına giriyor gibi.

ön yargı yaşatır
sonuçta ön yargı denen şey tecrübelerimizdir