onun kalesinde

yönetmen koltuğunda yasemin demirci'nin oturduğu, uluslararası kadın yönetmenler festivalinde izlediğim bu tatlı mı tatlı filmden bahsedeyim mi sizlere?

konusuyla başlayalım.

babasını beklenmedik bir zaman diliminde kaybeden bir kadının gözünden görmeye başlıyoruz dünyayı... babasının evinde nişanlısı ile yaşamaya başlayan bu kadının kendi içerisindeki çatışmaları, babasından kalan eşyaların anıları, o anıların yolculuğu... kısacası bir kadının kayboluş öyküsü desem yeridir, bu kayboluş öyküsünü öyle güzel bir komediyle anlatıyor ki, izlerken yer yer kahkahaya boğuldum... yolda dışında bu filmi de tekrar izleyebilmeyi çok isterdim...

olur da bir şekilde denk gelirseniz mutlaka izleyin. o kadar keyifliydi ki anlatamam...

yasemin demirci tarafından yazılıp yönetilen ve latif demirci'nin anısına yapılmış kısa film.

iki ay önce babasını kaybetmiş olan genç bir kadının babasının evine dönmesiyle eşyaları, anıları karıştırmaya başlamasını, bütün bu anılar arasında kayboluşunu konu alıyor.
aslında büyük hüzünlerle dolu bir yas süreci gibi gösterilmiyor ekrana, daha sakinleşmiş bir süreç olarak görebiliriz.
yine de karşıma çıkan karakterle empati yapmadan duramıyorum. sanki tüm o anıların içerisinde kaybolan benmişim gibi hissettim istemsizce.

buna rağmen hüzünden ziyade keyif aldığım bir film oldu çünkü aslında fazlasıyla gündelik, kısa ve güzelliğinin farkına varılmayan anlarla doluydu sanki.