osmanlı'yı cehaletin ve israfın yıkması

yadsınamaz acı bir gerçektir. türk tarihinin en uzun ömürlü devleti olan osmanlı imparatorluğu; duraklama dönemi'nden itibaren başta rönesans-reform olmak üzere batı'nın gerisinde kalıp cahilleşmiş ve dağılma dönemi'yle de dış devletlerden faizle alınan borç paralar, padişahın keyfince çarçur edilerek iyice sefil bir hale düşülmüştür. hatta bununla bağlantılı olarak imparatorluğun en uzun yüzyılı olarak bilinen dağılma dönemi'nde 1881'de muharrem kararnamesi'yle kurulan düyun-u umumiye'de osmanlı, ingiltere'den 3 milyon siterlin borç almış fakat bu parayı doğru dürüst kullanacağı yerde hiç gereği yokken ve 1839 tanzimat fermanı'yla birlikte modern batı kültürünün ihtiyacını karşılayan koskoca dolmabahçe sarayı varken yıldız sarayı, çırağan sarayı, beylerbeyi sarayı vb. gibi gereksiz zerzevatlar inşa etmiştir. daha sonraları ise tefeci ingiltere; osmanlı'nın bu görgüsüzce israfını ve kendisine olan borcunu ödemediğini görünce faiziyle birlikte ilgili borcu 15 milyon siterlin'e çıkarır, osmanlı da dağılma dönemi'ndeki yaptığı bu büyük aptallığın sonucunda iyice sersefil ve kapitülasyonlardan dolayı borçlarını ödeyemez hale gelir.
1923 tarihli lozan barış antlaşması'na göre parçalanan osmanlı imparatorluğu'ndan çıkan 64 ülkenin her birisi, kendi iç borcunu kendisi ödeyecektir. osmanlı imparatorluğu'nun asli unsuru olan türkiye cumhuriyeti, dış borçlarını 1954 yılına kadar ödemiştir. bu dış borçların çok büyük bir kısmı da atatürk ve ismet inönü zamanında ödenmiştir. yani lozan antlaşması'na göre örneğin türkiye, sırbistan'ın ya da arabistan'ın dış borçlarını onlar adına ödemeyecekti; her ülke, kendi dış borcunu kendi ödeyecekti.
işte, cumhuriyet'imizin kurucu babalarının büyüklüğü de buradan gelir. atatürk ve silah arkadaşlarını saygıyla ve sevgiyle anıyoruz.