ota boka progresif diyen çakma entel

ağzına kürekle vurulası enteldir.
hoş entel dediğimize göre zaten çakmadır. bir daha çakma olduğunu belirttiği için başlığı kınıyorum.
evet, kendi açtığım başlığı kendim kınıyorum.
bir nick önerisidir aynı zamanda.

ben eskiden prog metal / progressive metal yerine progresif metal derdim/yazardım. senelerdir öyle demiyorum/yazmıyorum ve zugra'nın gazabından kurtuldum galiba, demek istediğim başlık. ahaha.

şimdi bak, meseleye biraz daha avangard bir perspektiften yaklaşmak lazım; çünkü sanat dediğimiz şey aslında sadece estetik bir obje değil, daha çok bir tür entelektüel playground, adeta küçük bir mise-en-scène. ben geçen gün bir sergide tam böyle radikal bir iş gördüm ve dedim ki: “bu gerçekten çok post-structural bir tavır.” yani insanlar genelde yüzeye bakıp geçiyor ama işin içinde ciddi bir semiotik derinlik var; biraz baudrillard, biraz foucault okumuş biri bunu hemen hissediyor zaten. avangard dediğimiz şey de tam olarak bu: mainstream estetik kodları dekonstrükte eden, biraz dekadan ama aynı zamanda sofistike bir duruş. zaten sanatın gerçek tadı da biraz böyle flâneur bir ruhla galeriler arasında dolaşıp, espresso eşliğinde bu kavramları konuşunca çıkıyor.

otla bokun yanyana gelmesi bile progresif bir sorunsal zaten. bu bağlamdan da bakmalı insan ve uzun uzun düşünmeli.