öyle bir terk edilmek ki yok artık demek

normal olan. terk edilmişsin. ne olacak? biri var mı diyeceksin? soranlara vereceğin cevap: yok artık...

yokluğun felsefesini yapmak adamı yorar. yoksa yok deyip geçeceksin.

yuh demektir. evet, yok artik, yokum lan artik dedirtir, insani dumura ugratir.

yasandi.

sevdigim kiz, o donemki nisanlim cansel, travesti cikti. teleferikteyken ogrendim. yanindayken perugu ve suratindaki barbie gibi boyadigi deadpool maskesi cikti(edit: teleferikten asagi dustu. konteynira. gecen gittim baktim maske hala orda, bulan kullansin yani). benden daha yakisikliymis. gercek adi tanriverdi'ymis.

yok artik demistim, aman allah'im, teleferik inse de oyle gitse de ayrilsak yani, bu beni burda, aman ya rabbi demistim yani. teleferikte de birlikteyiz ya, hani korktum.

abi cektim nisanlima yani, bana zarar verme dedim. evet.

terk edikmenin de mi kategorizasyonu var mış.. (yok artık dedirtenin, en şaşırtanı olmasından öyle anlıyoruz da.)

yok artık! dedik olmuştur umarım.

giderken sadece seni değil, interneti de terk etmiş. sosyal medyadan silinmiş, numarasını değiştirmiş, ortak arkadaşlara ben kimim? diye sormuş. fbı bile bulamaz. insan bir seen atar*, bir anı bırakır be.

* *