özenilen meslekler

türkiyede özendiğim bir meslek yok. zaten çoğunu da yapmışımdır. 50 tane işte çalıştık. avrupa'da belediye otobüsü süren adamlara özeniyorum. evet, otobüs şöforlüğü özendiğim iş.

at arabası boyacısı

doktorluk, polislik, askerlik

aşçılık.. gerçekten bir kaç tane farklı ülkelerin mutfaklarına hakim olup leziz yemekler yapmak isterdim millete..

muhtarlık, devlet kademesinde bir memurluk. böyle bir yan gel yat osman mantığı olamaz.

neredeyse hiçbir şey yapmadan para kazanan meslekler hangileri ise onlar, onlara çuk özeniyorum.

barmenlik.

şimdilerde sarar'dan takım elbiseler(yüzde yüz virgin yün) giysem de ne fayda.

işten çıkardım. otobüsün birinde sızardım. kazandığım tüm parayı, otobüsün son durağından evime dönmek için taksiye bayılırdım. öyle olmazdı o işler. bir şey yapmam lazım geldi. artık taksicim vardı. her gece beni beklerdi. uyurdum takside. beni, kardeşi bellemişti. şeytan kılıklıyı sevmişti zamanla. tekelin önünde beni beklerdi.

ayık kaldığım 5-10 dakika içinde sohbet ederdik. daha çok o anlatırdı. ben sızardım zamanı gelince. ben bıraktım o işleri derdi. gerisini hatırlamazdım. nazik nazik uyandırırdı evin önünde. camı, ardına kadar açıp, düşerdi kafam koltukta. hiç karışmadı. hiç, yadırgamadı. canım abim her neredeysen umarım iyisindir.

doktorluk. nasıl yapabilirsin bunu. yıllar boyu emek. çok tembelim bunun için.