özgürlüğün sınırlar koymak için olması

sınırsızca özgür olmamızın temelinde yatan motivasyonun sınırlar koymak olması çok kutsal bir ironi değil mi?
(elmayı yemek serbestti aslında sadece yenmemesi söylendi o kadar)

ama burada harika bir kavram devreye giriyor bence. sevgi.

çok klişe bir söz var ya "günahı yasak olduğu için değil tanrı'yı sevdiğimiz için işlememeye başlayınca gerisi çok kolaylaşıyor."
gerçekten de sevginin gücü bambaşka. sevince kocaman bir okyanusun içinde kendine bir akvaryum yapmak istiyorsun ve orada kendi balığınla yaşamak istiyorsun. sonra yetmiyor o akvaryumu tüm okyanustan daha güzel bir hale getirmeye çalışıyorsun.

özgürsün ama onu hep sınırlar koymak için kullanıyorsun.