1.
(bkz: parrhesia) hakkını kullanan kişiye verilen addır. mesela sokrates. doğru bildiğini söylemiş ve bu yolda öldürülmüştür.
parrhesia kullanan kişi tehlike karşısında cesur davranan ve bu tehlikenin hayatına mal olacağını bildiği halde hakikati söylemekten vazgeçmeyen kişidir.
doğruyu söylemek - michel faucault
dediği gibi hakikati söylemek yani parhesiastes olmak en uç biçimiyle, yaşam ve ölüm "oyunu" nun bir parçası olmaktır.
parrhesiastes hakikati söylerken risk altında olduğundan dolayı, kral ya da tiran genellikle parrhesia kullanamaz; zira onlar hiç bir şeyi riske atmış sayılmazlar.
parrhesia kullanan kişi tehlike karşısında cesur davranan ve bu tehlikenin hayatına mal olacağını bildiği halde hakikati söylemekten vazgeçmeyen kişidir.
doğruyu söylemek - michel faucault
dediği gibi hakikati söylemek yani parhesiastes olmak en uç biçimiyle, yaşam ve ölüm "oyunu" nun bir parçası olmaktır.
parrhesiastes hakikati söylerken risk altında olduğundan dolayı, kral ya da tiran genellikle parrhesia kullanamaz; zira onlar hiç bir şeyi riske atmış sayılmazlar.
devamını gör...