psikiyatri ilaçları işe yarıyor mu sorunsalı

öncelikle başlığı ekşi sözlük'ten gördüm, onu belirteyim.

sonralıkla bu "sevgilimden ayrıldım, derslerim çok kötü, arkadaşım bana salak dedi ühühü" tayfası için ilaçlar bir boka yaramıyor görünebilir. çünkü canım kardeşim, senin ilaçlık bi işin yok, boşuna psikiyatrist randevusu bulamıyoruz sizin yüzünüzden. işgal ediyorsunuz hastaneleri.

psikiyatrik ilaçların işe yarayıp yaramadığını bir şizofreni hastasına sorun. gidin manideki bir bipolara sorun. şizoaffektif bozukluğu, psikotik bozukluğu olan hastalarla sohbet eyleyin. ya da ne bileyim intiharın eşiğindeki bir majör depresyon hastasına sorun. yani gerçek dertleri olan insana soracaksınız işe yarayıp yaramadığını....

sevgilisinden ayrılmış yeni insanlar tanı o zaman, dersleri kötüymüş s.ktir ol git ders çalış o zaman.

ilaç size ne yapacak?

farmakoloji ciddi bir bilim alanıdır. farmakolojinin ilaç olarak öngörüp onayladığı her ilaç, yerinde ve doğru kullanılması kaydıyla işe yarar. yerinde ve doğru kullanılması kaydıyla.. yerinde ve doğru..!

www.youtube.com/shorts/AoAm...

afiyet olsun.

(bkz: on numara mal)

olmayan sorunsaldır.
bazı hastalıklar (tümüyle) iyileştirilebilir, bazıları tedavi edilebilir/ kontrol altına alınabilir. mesela tansiyon öyle bir şey. belirli bir yaşın üzerinde isen ve ilaçlarını sürekli ve düzenli alır isen sorun yaşamıyorsun ya da minimuma iniyor. halbuki boğaz enfeksiyonu öyle değil, alıyorsun ilaçlarını, yeniden hastalanana kadar iyisin, iyileşmiş oluyorsun. dolayısıyla bir hastanın mütemadiyen ilaç kullanmak zorunda olması ille de kandırıldığı anlamına gelmiyor her şeyden önce.

eğer psikiyatrik ilaçların faydasını göremiyorsanız 3 ihtimal var:
1- teşhis yanlış konmuş olabilir
2- ilaç dozu henüz ayarlanmamış olabilir ki tedavinin başında bu sıklıkla olur. o yüzden zaten doktor sık sık kontrol ister. geri dönüşlerinize göre tedaviye ilaç ekler veya doz artırır/ azaltır.
3- hasta değilsinizdir.

gerçek hasta + iyi doktor & iyi tedavi bir araya gelince çatır çutur işe yarıyor her şey.

yarıyor. ama durum genetikse elektroşok tedavisi de gerekebilir. onun dışındaki bireylerde ilaçlar gerçekten işe yaramakta, iyileştirmektedir. bunun için zaman, sabır, azim, gayret, umut gibi kavramlar da mühimdir. bazı şeylere takılmamayı da başarabilirsen ilaç seni mevcut sorundan sonunda kurtarır. ama dediğim gibi, durum genetikse, sende doğuştan varsa, mesela bipolar bozukluktur, şizofrenidir, onlarda yalnızca semptomları hafifletebilir ilaç. ama bu kadar. sorunun genetik olduğu bir durumda iş, magic mushroom, kenevir, ketamin kullanmaya kadar gidebiliyor. bu durumda ilaçlar ancak günü kurtarmaktadır.

aslında yarayabilir de şöyle bir problem var;

sigara paketini kaybettiği için depresyona giren insanlardan bahsediyoruz. böyle silkik sokuk sebeplerden depresyona giren insanlara ne verirseniz verin bunlardan bir halt olmaz iyileştirmez.

haliyle ilaç denen şeyin işe yaraması için önce hastalık hastası olmamak gerekli kanımca.

mesela her dönem bir rahatsızlık moda oluyor bir ara dehb ydi bu hatta sözlükte olmadığı halde oldum diyen bir kezo vardı. hal bu olunca da psikolojik rahatsızlık modası başladı.

sorun harbiden hastalıksa işe yarar beşeri faktörlerdense ha kahvaltı yapmışsın ha ilaç içmişsin hayatına girer etki etmez

psikiyatrik ilaçların temel çalışma prensibi beynin kimyasal iletişimini (nörotransmisyonu) değiştirmektir. doğru teşhis ve tedavinin uygulandığı durumlarda evet, işe yarıyor denilecek sorunsaldır.

kullanmadım ama uzun vadede işe yarıyor. evde bir örneği var oradan biliyorum ben de.

şöyle ki, belli bir rahatsizlik için verilen her "doğru, uygun" ilaç her bünyede etki göstermeyebiliyor. hatta bu çok da yayın bir durum.. kimi insan vardır ki 5 tane ilaç denersiniz, ilaçlar da o hastalığın tedavisinde etkinliği kanıtlanmış ilaçlardır, fakat o kişiye iyi gelmez, iyi gelmediği gibi daha da huzursuz edebilir.
sonra altıncı ilaç denenir. ve altıncı ilaç daha önce verdiğiniz ilaçlardan beklediğiniz etkiyi nihayet gösterir... yani insan bunlardan bana fayda yok diye düşündüğü noktada belki de en büyük hatasını yapabilir. inancı kırılır, ümidi azalır.. ama sabredebilirse o mucizeyi de görme şansına sahip olabilir...

hayır yaramıyor.

her ilaç faz öncesi işlemlerden geçip sonrasında dört faz aşamasından da yeterlilik aldıktan piyasaya çıkıyor. etkinliği yeterli olmayan, fda onayı almayan hiçbir ilacın zaten ilaç adı altında satılmak gibi bir durumu yok.

psikiyatri ise tıbbi bir bilim dalı. hastalıkların sebepleri beyindeki bazı kimyasal bozukluklara bağlanmış ve bu yönde ilaçlar ortaya çıkmış.

yani yıl olmuş 2026,
tedaviyi doktorlardan daha iyi bilenler bildikleriyle yol alsınlar bir köşede.
bu ilaçları kullanıp fayda görebilecek veya gören insanların hassasiyetleriyle oynamasınlar.

saçma yahu.
hobi olarak mı üretiliyor ilaçlar.
he gelin burada dünya çapında ilaç şirketlerinin üzerimizde oynadığı oyunları tartışın valla onlar daha gerçekçi.

psikiyatri ilaçları işe yarıyor mu? sorunsalına kendi özelimden bakarsam: evet, yarıyor. en azından bende... önce uykusuzluk problemini çözdü, uykuyla birlikte hayat da biraz rayına oturdu. ardından beynin o bitmeyen, durmaksızın düşünce üretme halini yatıştırdı. artık daha yavaş düşünüyorum, kafaya daha az takıyorum diyebilirim.

ama bu işin bir de öbür yüzü var. tamamen güllük gülistanlık değil. ilaçlar seni biraz daha donuk, biraz daha tepkisiz yapabiliyor. hiçbir şeyi unutmayan benim gibi türler içinse unutkanlığın o dayanılmaz hafifliğiyle tanıştırıyor insanı. iyi mi, kötü mü? sanırım denge meselesi. bana faydası oldu, bedeliyle birlikte.