refah toplumlarının yaşlanması

ortalama yaşam uzarken ölen sayısına yaklaşan doğan sayısının düşündürdükleridir.

insanlık tarihinin bir dönüm noktası olarak insan soyunun 200 bin yıl sonra azalma trendine gireceğini gösteren istatistiklere eşzamanlı olarak, robotik işgücü kullanan "otonom fabrika/tarla" ile birliktelik göstermesi...

bu rastlantı mıdır? değilse nedir?

bence refah toplumlarının yaşlanmasında sadece insanların daha uzun yaşamasının değil, hayata bakışlarının değişmesinin de payı var. eğitim ve kültür arttıkça, insanlar kendi hayatlarını nasıl yaşamak istediklerine daha fazla kafa yoruyor. evlilik yapmak, çocuk sahibi olmak eskisi gibi herkesin önünde duran doğal bir sonraki adım değil artık. insan dünyayı gezmek, farklı şeyler deneyimlemek, kariyerine odaklanmak ya da sadece kendi başına yaşamanın tadını çıkarmak isteyebiliyor. üstelik bütün bunları yaparken kendini eksik hissetmesi de gerekmiyor.

çocuk sahibi olmak da başlı başına bir tercih haline geliyor. eskiden daha çok insanın hayatının merkezinde olan aile kurma fikri, bugün bazılarına hayatı kısıtlayacak bir sorumluluk gibi gelebiliyor. bu tercihi bencillik olarak görmüyorum açıkçası. insanın nasıl bir hayat istediğini düşünmesi de bir özgürlük.

ama bu bireysel tercihlerin toplamı, toplumun geleceğini değiştiriyor. doğum oranları düşüyor, nüfus yaşlanıyor. bana kalırsa asıl ilginç olan, birey için giderek daha cazip hale gelen bu hayat seçimlerinin toplumun devamlılığı açısından aynı sonucu doğurmaması.