çoğunluğun yanıldığı yerde haklı kalabilmek

insan bazen doğru bildiği şeyden, çevresindeki herkes aksini düşündüğü için şüphe etmeye başlayabiliyor. aynı şeyi söyleyen yüzlerce insanın karşısında tek başına kalmak kolay değil. hele bir de dışlanıyor, alaya alınıyor ya da söylediklerin duymazdan geliniyorsa insanın kendi sesini koruması daha da zorlaşıyor.

mesela distopyalar bu meselenin uç örnekleri bence. en bilindik örnekten yola çıkarsak mesela orwell'in 1984 romanında gerçek , iktidarın kontrol hatta yok etmeye çalıştığı bir şeye dönüşüyor. herkesin aynı yalana inanmasının beklendiği bir yerde gerçeği hatırlamak bile bir direniş sayılıyor.

belki de insanın özgürlüğü, yalnızca istediğini söyleyebilmesinde değil, herkes aksini söylerken kendi gördüğünü inkar etmeye başlamamasında yatıyor.

çoğunluğun haklı olduğu yerde, benim gibi yanılmak kadar trajik olmayan durum...

siz şanslısınız.