resident evil zero

capcom’un “ulan bu olaylar başlamadan bir gece önce ne olmuştu acaba?” diye düşündüğü bir gün ortaya çıkardığı, resident evil evreninin prequel oyunu. yani ilk oyun olan resident evil 1’den önce geçiyor. başrollerimiz rebecca chambers ve billy coen *

oyunda serinin diğer oyunlarından farklı olarak; tek karakter değil, iki karakter kontrol ediyorsun. istediğin zaman rebecca'ya ya da billy'e geçebiliyorsun. hatta bazen birini orada bırakıp diğerini başka yere gönderiyorsun. “split gameplay” dedikleri olay yani. kafa yoran, puzzlelar bazen iki kişi gerektiriyor.

atmosferi en iyi re oyunu bence. bütün karamsarlık üstünüze üstünüze geliyor. renk paleti çok hoş. resident evil 1 ile kapışır çok ciddi söylüyorum.

envanter kutusu yok. yere eşya atıyorsun, “burası benim dolabım” diyorsun, sonra geri geliyorsun. ilginç ama biraz can sıkıcı. çok fazla git gel var. daha sonra bir modla diğer re oyunları gibi oluyor ama başta öyle oynamayın dizaynı görün.

hikayesi bence güzel ama genel olarak beğenilmiyor gibi. sebebi de rebecca. bu hanım kızımız re1'de de var. ama re 0 da geçen olayları hatırlamıyor gibi salak gibi davranıyor. yani kimseye de re0 da olanları anlatmıyor. chris var yanında avel avel bakıyor. desene kızım biz neler yaşadık dün diye. yok. bu da bir miktar itici kılıyor. ama cannon mudur cannondur re 0. kendi içinde bence iyi kurgulanmış.

gelelim zorluğa. şimdi re 1 zor bir oyun. cidden hakkını vermek lazım. ama re 0 cehennem kardeş. direkt zorluk boyut atlıyor. hard'ı daha bitiremedim yani. ki re 1 de ben hard zorlukta harikalar yaratıyorum.

sağlam oyun. oynayın.


edit: hard zorluğu da bitirdim şükür.

belki de son resident evil oyunu denebilip sonradan oyun tarzını ve atmosferini epey bozmuştur capcom. oyunda aynı the boys'daki olduğu gibi bir thomas godolkin olayı var ve albert wesker ile william birkin'in ne kadar daha şerefsiz olduklarını bu oyunla beraber görüyoruz aynı zamanda "lan ilk resident evil'daki bravo team'e ne oldu acaba?" sorusunun cevabını bu oyunda öğreniyoruz. zaten ilk oyunda bravo'dan tek sağ kalan eleman olarak öğrendiğimiz rebecca abla ile bu oyunu oynayıp bravo'nun aradığı firarda olan zanlı billy ile sonic the hedgehog 2 ve 3'te olduğu gibi tagli şekilde oynuyoruz yani bir karakteri yönetirken diğeri de cpu olarak bizi takip edip zombilere ateş ediyo hatta controllerın diğer analog stickiyle diğer karakteri de hareket ettirebiliyoruz istediğimiz vakit(her iki karakter de kullanılır olduğu sürece) diğer karaktere geçebiliyoruz ancak bir tanesi oyun sırası ölürse oyun bitiyo yani biri diğer odada bir diğeri başka odada olunca ve kullanmadığımız karakterin mermisi yoksa zombi onu ısırıp öldürüyo ve ekran kırmızı oluyo diğer karakterin öldü gibisinden.. ama eğer mermisi varsa sorun olmuyo otomatik olarak ateş edip öldürüyo falan bulmacalar her ikisiyle beraber co op şeklinde çözülüyo yani böyle yaratıcı güzel özellikleri olan bir oyundu ve kanımca innovasyon olarak son resident evil idi. oyunda beni en çok korkutan yaratıklar symbiote gibi odadan odaya geçiş yapabilen zombilerdi ancak molotof kokteyliyle ölüyolardı evet yani aynı spider man'deki symbiote mantığında gibiydi.

ilk nintendo gamecube için çıkmış olan ve o dönem gamecube manyağı olduğum için hemen temin edip belki ilk bitirenlerden olmuşumdur ülkede.. malum yanlış bir pazarlama stratejisiydi capcom'un o ayrı konu ama en güzel grafikler gamecube'da idi. bu oyun aslında nintendo 64 için yapılacakmış ama konsolun üretimi durunca gamecube'a aktarılmış.