1.
performans sanatçısı sırp asıllı marina abramovic 'in 1974 yılında napoli' de yaptığı dehşet verici performanstır. performansta altı saat boyunca abramovic hareketsiz duracak ve yanındaki masada duran aralarında tabanca, kurşun, bıçak, zincir, jilet gibi silahlarla birlikte çiçek ve kek gibi nesnelerle izleyiciler kendisine istediğini yapabilecektir. abromovic kendi boynuna "bana bunlarla istediğinizi yapabilirsiniz, hiç bir tepki vermeyeceğim ve olacak her şeyden de ben sorumluyum" yazan bir kağıtta iliştirmiş.
en başta her şey çok masumane ve sevgi doluymuş, kadının elini sıkmışlar, kendisine çiçek vermişler, kek yedirmişler hatta saçını ve yanaklarını okşamışlar. ancak kırık camlar teorisi' nde de olduğu gibi herkes meğer bir kıvılcım bekliyormuş. seyircilerden biri kadına tokat atmış tabii ki abramovic hiç bir tepki vermemiş, bundan sonrada film kopmuş. her gelen bundan cesaret alarak kadına karşı türlü türlü şiddet gösterisinde bulunmuşlar.
izleyicilerden birisi kadının başına masada duran silahı dayamış, bir başkası jiletle vücudunu çizmiş, kadına tacizde bulunup, tecavüze yeltenmişler. hatta kadından akan kanı bile emmeye çalışmışlar. taciz o dereceye varmış ki kadının üstünü çırılçıplak soyup fotoğrafarını çekip kadının eline tutuşturmuşlar. abramovic gene hareket etmemiş ama yapılanlar karşısında da gözyaşlarına engel olamamış.
sonra ne olduysa bir kadın çıkıp kadının gözyaşlarını silmiş ve ona sarılmış. üstünü örtüp sakinleşmesi için sigara verilmiş. performansın sonunda süre bitince kan revan içinde abramovic hareket etmeye başlayınca orada bulunanlar korku içinde sağa sola kaçışmışlar. çünkü kendi yarattıkları dehşetten korkmuşlar, onunla yüzleşememişler.
performanstan ziyade bir sosyal deneydir. karşıdaki insanın pasif ve savunmasız olduğundan emin olduğumuzda insan denen canlının ne kadar vahşileşebileceğini gösterir. insanlar zalimce davranmayı kendileri tercih ediyorlar. vahşetin büyümesi ise onları durdurmak için yeterli olmuyor. serbest kötülük deniyor olsa gerek buna.
gösteriden sonra abramoviç şunu demiş:
"gösteriden sonra otel odasına gidip aynaya baktığımda saçımda belirli bir bölümün beyazlaşmış olduğunu fark ettim"
kendi anlatımı ile performansı . +18 olduğu için giriş gerekiyor.
türkçe bir kaynak
en başta her şey çok masumane ve sevgi doluymuş, kadının elini sıkmışlar, kendisine çiçek vermişler, kek yedirmişler hatta saçını ve yanaklarını okşamışlar. ancak kırık camlar teorisi' nde de olduğu gibi herkes meğer bir kıvılcım bekliyormuş. seyircilerden biri kadına tokat atmış tabii ki abramovic hiç bir tepki vermemiş, bundan sonrada film kopmuş. her gelen bundan cesaret alarak kadına karşı türlü türlü şiddet gösterisinde bulunmuşlar.
izleyicilerden birisi kadının başına masada duran silahı dayamış, bir başkası jiletle vücudunu çizmiş, kadına tacizde bulunup, tecavüze yeltenmişler. hatta kadından akan kanı bile emmeye çalışmışlar. taciz o dereceye varmış ki kadının üstünü çırılçıplak soyup fotoğrafarını çekip kadının eline tutuşturmuşlar. abramovic gene hareket etmemiş ama yapılanlar karşısında da gözyaşlarına engel olamamış.
sonra ne olduysa bir kadın çıkıp kadının gözyaşlarını silmiş ve ona sarılmış. üstünü örtüp sakinleşmesi için sigara verilmiş. performansın sonunda süre bitince kan revan içinde abramovic hareket etmeye başlayınca orada bulunanlar korku içinde sağa sola kaçışmışlar. çünkü kendi yarattıkları dehşetten korkmuşlar, onunla yüzleşememişler.
performanstan ziyade bir sosyal deneydir. karşıdaki insanın pasif ve savunmasız olduğundan emin olduğumuzda insan denen canlının ne kadar vahşileşebileceğini gösterir. insanlar zalimce davranmayı kendileri tercih ediyorlar. vahşetin büyümesi ise onları durdurmak için yeterli olmuyor. serbest kötülük deniyor olsa gerek buna.
gösteriden sonra abramoviç şunu demiş:
"gösteriden sonra otel odasına gidip aynaya baktığımda saçımda belirli bir bölümün beyazlaşmış olduğunu fark ettim"
kendi anlatımı ile performansı . +18 olduğu için giriş gerekiyor.
türkçe bir kaynak
devamını gör...
2.
performans sanatının unutulmazlarından. marina abramovic'e hayran kalmadan edemiyor insan; lakin hayranlık çok hafif kalır zira bu performansı sergilemek için bu sanata tutkuyla bağlı olmak gerekir. performansın mesajlarını başlık sahibi yazar çok güzel de özetlemiş. bu performansa dair tek bir fotoğraf karesi bile insanlığını hisseden herkesi dehşete düşürmeye yeterli.
devamını gör...