sabahın altısında mahallede kaykay kayan tip

birkaç yıl önce adana’ya taşınan ilkokul arkadaşımın daveti üzerine, bir haftalığına adana’ya geldim. hem uzun zamandır görüşmediğimiz için hasret giderdik, hem de bu vesileyle adana’yı gezip görmüş olurum diye düşündüm.

adana, sandığımdan çok daha modern ve gelişmiş bir şehir çıktı. elbette güzel yerleri olduğu kadar, yaşaması zor bölgeleri de var. ama genel olarak beğendim. havası da anlatıldığı gibi korkunç değildi. şapkamı taktım, gezdim. istanbul’a göre hava daha sıcak ama kesinlikle daha temiz. bu fark hissediliyor. şehri boğan bir sis yok, kötü koku yok. nefes alabiliyorsunuz. istanbul’da sıcakta daha çok terliyorsunuz, burada öyle olmadı. sıcak olmasına rağmen bir damla bile terlemedim. bünyeme iyi geldi. hatta vücut ağrılarım bile kayboldu bir anda. havası, suyu bana gerçekten iyi geldi diyebilirim.

bugün adana’daki dördüncü günüm. sabah sabah canımı çok sıkan bir olay yaşadım. gerçekten sinirlerim bozuldu.

saat 5.45 civarı, biri sokakta kaykayla kaymaya çalışıyordu. sanırım kaykaya binmeyi yeni öğreniyor. ama öyle bir gürültü yaptı ki, anlatamam. resmen uykumu berbat etti. üstelik çocuk da değil, kocaman bir kadın! diyorum ki, yahu ablacım, sabahın körü, insanlar uyuyor... senin kaykay sürmeyi öğrenme hakkın var da başkalarının kafasını dinleme hakkı yok mu?

arkadaşım da duymuş sesi. şimdi kahvaltı yapıyoruz. "bu kim allah aşkına?" diye sordum. meğer bir sokak ötede oturuyormuş. e dedim, kendi evinin önünde kaysın madem. burada ne işin var? arkadaşım da bir anlam veremedi.

yarın yine gelirse, gidip “kendi evinin önünde kay” diyeceğiz. valla artık kimsenin kimseye saygısı kalmamış. görseniz, tam teçhizatlı; dizlik, dirseklik her şey tamam. yani düşme ihtimaline karşı tedbirini alacak kadar akıllı ama insanları rahatsız edebileceği umurunda değil gibi görünüyor. arada düşüyor ve inanılmaz rahatsız edici bir ses çıkarıyor. inşallah yarın sabah da aynı kabusu yaşamayız...

sıraya en baştan girip sonra " a burada sıra varmış" diyen insanla aynı zekada biridir. yeryüzünde sadece kendisi var sanmaktadır. diğerleri, ihtiyacı doğrultusunda, mesela sigara alırken, var olan hayali kişilerdir.
bunları eğitmenin yolu soğan, patates, portakal gibi meyve ve sebzeleri 30 metre uzaktan enselerine yerleştirmektir. bunun için eğitim yapın.

insanları rahatsız etmesi hariç normal geldi. gecikirse adana'nın sabah sıcağına kalabilir.

bir de ne diyim, yetişkin yaşında kaykaya merak salan tek kişi olmadığıma bir nebze sevindim*