sanki her şey biraz felaket

yönetmenliğini umut subaşı'nın yaptığı komedi dram filmi . her karakterin yaşadığı anda kendimi buldum dersem abartmış olmam sanırım. zamansız ağlamalar,anlamsız sorular , gereksiz tanışıklıklar .

depresyondayken izlemek belki daha derine itebilir ya da tam tersine yalnız olmadığını görerek insanı yukarılara çekebilir. ancak her olursa olsun hayatlarımızın kısa bir özeti gibi olan o film. tabi armut piş ağzıma düş tadında hayatları olan insanlar için oldukça anlamsız gelebilir o ayrı.

bir umut subaşı filmidir.

filmin senaryosunu da yönetmen umut subaşı yazmıştır. filmde melisa sevinç, melisa bostancıoğlu, ibrahim arıcı, mert can sevimli, murat sağlam ve didem topçuoğlu rol almıştır. film birçok film festivalinden ödüller ve adaylıklarla dönmüştür.

filmde dört insanın birbiri ile kesişen hayatlarını izliyoruz. bu insanlardan biri evli bir adam. zamanında doktor olmak istemiş ama bunu başaramamış, biraz da abisini bağımlı bir adam. genelde arabasında ağlıyor.

diğeri işsizlikle başı dertte olan ve ailesiyle yaşayan bir adam. bir çıkar yol olarak yasak bahis oynamayı seçmiş. iş bulmak için umutsuz bir çaba içinde. odasında ağlıyor çoğu zaman.

diğeri bir üniversite öğrencisi kadın. burçlar ve fallarla ciddi bir sorunu var. hayatını bunlara göre yaşıyor. o da odasında ağlamayı tercih ediyor.

son karakter ise çeviri yaparak para kazanan bir kadın. yurtdışına çıkmak için vize almak istiyor ama bu da pek mümkün görünmüyor. onun ağlamak için seçtiği yer de odası oluyor genelde.

bu dört insanın bir şekilde bir araya gelmesini izliyoruz. ve biliyoruz ki bazen sanki her şey biraz felaket.

umut subaşı tarafından yazılıp yönetilen 2023 yapımı komedi/dram filmi.

istanbul'da yaşayan dört gencin yalnızlıklarına, umutsuzluklarına ve günlük hayattaki sorunlarına tanık oluyoruz izlerken.
her karakterde kendime dair bir şeyler bulabilsem de bir tık daha fazla duygu, daha fazla etkileme bekleyebilirdim filmden.
bir şeyler yavan kalmış gibiydi.

yine de her şeyle dalga geçerek her şeyin üstesinden gelmek gibi bir huyunuz varsa filmde gösterilen sorunlar bile komedi malzemesi olabilir, filmde dair beğendiğim şeylerden birisi de bu oldu zaten.

bir diğer beğendiğim şey ise 'bugün de aynı dün...' şeklinde başlayıp devam eden sözler oldu.
rutinliği ve ülkedeki problemlerin gerçekliğini bir kere daha fark etmemi sağladı.
farkında olsam da bazı anlar daha fazla dank ediyor işte, bu filmde de aynısını yaşadım.
aslında hiçbir gelişme göstermediğimizi ve ülke gündeminin günden güne daha da kötüye gideceğini bir kez daha fark ettim.
filmde bundan açık açık bahsedilmiyor aslında ama birçok anlam buraya çıkabilir.

hikaye ilgimi çekse de daha ilgi çekici biçimde aktarılabilirdi belki, diyaloglar daha zengin tutulabilirdi.
yine de izlenmeyecek bir film değil, sadece bana hissettirdikleri yüzünden bile iyi ki izlemişim diyorum.