sarılacak kimsesi olmayan insan

ben değilim hiç kimse olmazsa bir adet kedo ile bir adet köpişim var.

olabilir. veya böyle hissedebilir insan. ancak düşününce de anlayacaktır ki, her sarılanın bir sardığı var ve belki böyle hisseden kendini saracak olanla henüz karşılaşmadı. kimbilir. çünkü süreç bu ve böyleyse, sarılacak kimsesi olmayanlar kadar saracak kimsesi olmayanlar da var.. ve onlar da bekliyor, arıyorlar..
(bu sene de amma sarma yaptı diyene de katılırım. :)
sizde hemen de hüzne bağlamayın işte yav.. hayat akıyor.. sarılmış gördükleriniz de dün sizin gibiydi.. ( ve bu cansiperane güzinaplalık yufka yürekliliği de hep bana kalmasın, bi el atılsın yav :)

gelsin ben sarılırım. sarılmanın terapi gücüne inanırım.

annem hariç kimseye gerçek manada can- ı gönülden ve içten sarılmadım. annem uzaktaysa benim bu ama bu da bir tercih.
sarılacak insan çok sarılmaya değecek kimse yok.

yazıktır o insana.
sarılmak dünyanın en güzel eylemi yav. insan sarılmaktan mahrum kalmamalı bence.
gönlümüzce sarılabildiğimiz insanlar olsun etrafımızda. benim ruhum çekildi bi süredir temassızlıktan.