1.
danimarkalı death/doom metal grubu. ilgili türe ilgi duyanlara şiddetle önermekle birlikte uyarayım brutal vokaller ilk başta biraz kulağı tırmalıyor ancak alışıyorsunuz.
paulo coelho'nun romanından esinlenen veronica decides to die albümleri efsanedir. zorlu psm saolsun canlı izleme fırsatını bulduğum gruptur ayrıca.
paulo coelho'nun romanından esinlenen veronica decides to die albümleri efsanedir. zorlu psm saolsun canlı izleme fırsatını bulduğum gruptur ayrıca.
devamını gör...
2.
açıklamayı yazarımız yaptığından ben şarkımı ve küçük bir alıntıyı sizinle paylaşabilirim.
korhan: uzun soluklu bir doom metal hayranı olarak her zaman merak ettiğim bir konu var: bir doom metal müzisyeni, gençlik yıllarında yazdığı eski şarkıları sahnede çalarken neler hissediyor? demek istediğim, o şarkılar kimi eski anıları gün yüzüne taşıyordur mutlaka ve doğrudan tesiri olan bu tür şarkıları çalmak eminim kolay değildir. sahneye çıkmadan kendinizi mental olarak nasıl hazırlıyorsunuz?
henrik: vay be, bu iyi bir soruymuş. aslına bakarsan sahneye çıkıp o heyecanı yaşarken şarkıları yazdığın dönem veya hatıraların hakkında düşünmeye çok da vaktin olmuyor. daha çok elinden geldiği kadar iyi çalmaya çalışıyorsun. fakat elemanlarla oturup kahve içip sohbet ederken beste veya kayıt aşamasındaki kimi anıları tekrar tekrar yaşıyoruz elbette.
örneğin murky waters’ı bestelediğimiz dönemde ben gerçekten çok hastaydım ve davul çalamayacak, stüdyoda bile duramayacak kadar kötüydüm. prodüktörümüz flemming rasmussen ile ilk defa çalışıyordum ve stüdyoda olmak, etrafta takılmak istiyordum. duvarlarda onun metallica ile çalıştığı zamana ait bir dolu poster ve fotoğraf vardı ve büyük bir metallica hayranı olarak orada olmayı gerçekten çok istemiştim.
a lonely passage
all alone 04.34
ı'm standing here
watching the clouds float by
wondering why the pain never deserted me
the sadness, sorrow, bewilderness that never left
ı'm flying away
ı'm flying away
holding hands with myself
sharing life with myself
reaping the loneliness ı've sown
ın these fields ı've always grown
digging the blackness from my mind
ı will die all alone.
korhan: uzun soluklu bir doom metal hayranı olarak her zaman merak ettiğim bir konu var: bir doom metal müzisyeni, gençlik yıllarında yazdığı eski şarkıları sahnede çalarken neler hissediyor? demek istediğim, o şarkılar kimi eski anıları gün yüzüne taşıyordur mutlaka ve doğrudan tesiri olan bu tür şarkıları çalmak eminim kolay değildir. sahneye çıkmadan kendinizi mental olarak nasıl hazırlıyorsunuz?
henrik: vay be, bu iyi bir soruymuş. aslına bakarsan sahneye çıkıp o heyecanı yaşarken şarkıları yazdığın dönem veya hatıraların hakkında düşünmeye çok da vaktin olmuyor. daha çok elinden geldiği kadar iyi çalmaya çalışıyorsun. fakat elemanlarla oturup kahve içip sohbet ederken beste veya kayıt aşamasındaki kimi anıları tekrar tekrar yaşıyoruz elbette.
örneğin murky waters’ı bestelediğimiz dönemde ben gerçekten çok hastaydım ve davul çalamayacak, stüdyoda bile duramayacak kadar kötüydüm. prodüktörümüz flemming rasmussen ile ilk defa çalışıyordum ve stüdyoda olmak, etrafta takılmak istiyordum. duvarlarda onun metallica ile çalıştığı zamana ait bir dolu poster ve fotoğraf vardı ve büyük bir metallica hayranı olarak orada olmayı gerçekten çok istemiştim.
a lonely passage
all alone 04.34
ı'm standing here
watching the clouds float by
wondering why the pain never deserted me
the sadness, sorrow, bewilderness that never left
ı'm flying away
ı'm flying away
holding hands with myself
sharing life with myself
reaping the loneliness ı've sown
ın these fields ı've always grown
digging the blackness from my mind
ı will die all alone.
devamını gör...
3.
"all alone" ile kalabalıklar içinde derin bir yalnızlık ,dikkatinizi çekerim kimsesizlik değil, hissine tercüman olan grup.
diğer şarkılarının da "all alone" dan aşağı kalır yanının olmadığını söylemeliyim. ezgilerin, sözlerin, vokalin, kayıt kalitesinin, her bir çalgının ki bana göre özellikle baterinin farkını içinde duyuyor insan.
ayrıca "all alone" yaşar kemal'in yalnızlık şiirine götürür beni hep. sanki şiir ikizi gibi...
kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
su olsan kimse içmez,
yol olsan kimse geçmez,
elin adamı ne anlar senden?
çıkarsın bir dağ başına,bir ağaç bulursun
tellersin, pullarsın, gelin eylersin.
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
köpürmüş gelen bulutları.
başka ne gelir elden?
çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı.
tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı!
yalnızlık
diğer şarkılarının da "all alone" dan aşağı kalır yanının olmadığını söylemeliyim. ezgilerin, sözlerin, vokalin, kayıt kalitesinin, her bir çalgının ki bana göre özellikle baterinin farkını içinde duyuyor insan.
ayrıca "all alone" yaşar kemal'in yalnızlık şiirine götürür beni hep. sanki şiir ikizi gibi...
kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
su olsan kimse içmez,
yol olsan kimse geçmez,
elin adamı ne anlar senden?
çıkarsın bir dağ başına,bir ağaç bulursun
tellersin, pullarsın, gelin eylersin.
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
köpürmüş gelen bulutları.
başka ne gelir elden?
çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı.
tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı!
yalnızlık
devamını gör...
4.
dün (16.06.23) the storm within isimli albümlerini çıkarmış grup.
devamını gör...