sevdiğin birinin sesini unutmak

dilerim ki unutmam. adımı değişik vurgulayarak söylerdi. kulaklarımda hala. gülümseyen yüzü, sevgiyle bakan gözleri ve bana seslenişi bir bütün. hep öyle hatırlıyorum.

leyla ile mecnunda böyle bir sahne vardı.

-sen sevdiğin birinin sesini unutmak nedir bilir misin?
-gayet iyi bilirim. ama senin de bilmen gereken bir şey var. geçmişi silmek zorunda değilsin. istersen o güzel anıları yeniden yaşamana yardımcı olabilirim

zamanla herşey gibi ses de hafızadan silinir gider. düşününce çok koyar insana.

bana bir ataol behramoğlu şiirini anımsatmıştır.

unuttum, nasıldı annemin yüzü

unuttum, nasıldı annemin yüzü
unuttum, sesi nasıldı annemin.
gece bir örtü olsun anılardan
kara yüreğime örtüneyim.

unuttum, nasıldı annemin gülüşü
unuttum, nasıldı ağlarken annem.
yaşam sallasın kollarında beni
küçücük oğluyum onun ben.

unuttum, elleri nasıldı annemin
unuttum, gözleri nasıldı bakarken.
kuru ot kokusu getirsin rüzgar
yağmur usulcacık yağarken.

ataol behramoğlu

unutursun için yana yana
unutursun ölüm sana bana
zaman basıp kanayan yarana
unutursun... unutursun...

sesini kaydedin.
böylece unutmazsınız.

(bkz: jesse'nin telesekreteri tekrar tekrar dinlemesi)

hazır karşıma çıkmışken..
ya bu sadece bende mi böyle bilmiyorum ama ben asla ses, yüz, koku, isim hiçbir şey unutmam. bu tarz şeyler görünce çok şaşırıyorum. yani nasıl unutabiliyorsunuz ki?
asla unutmam. hep zihnimin bir köşesinde kalır yani.

sevdiğin kişiler seni bir kalemde siliyorsa yüktür.
hafızada gerekli kişiler kalmalı, orası karşılıklı sevgi besleyenlerin yeri.
en azından benim için öyle.

misal muhabbet kuşum cacak ne güzel de "öpücük" diyor.
ölen sultan papağanım "babacık babacık" hafızayı daha da değerli kılıyorlar.

geçen işte çarşamba mıydı perşembe mi bir akşam konu oldu, çok üzüldüm. dayım karşımda, annesi ve babası vefat edeli 10 yıl filan oldu işte, benim de anneannem leylâ filan...

-yok.

dedi.

yok derken ne kadar da keskin ve , nasıl? der gibi söyledi.
unuturum diye çok korkuyorum ama dedi, gözleri doldu, ben ondan sonra yokum zaten bir 20 dakika yokum.

çok zor bir şey yani unuttuysan geri getirmek neredeyse imkansız, ah, inanılmaz kötü. insan sevdiğinin sesini hiç unutmamalı, ölse de.