severken ayrılmak

çok seviyorum deyip de ayrılıyorsalar taraflardan biri dangalaktır bence. düşündüm de ikisi birden hatta. ölüm dışında hangi sebep bu? sevgi de ölüyor gerçi. bu dünyanın temeli ölüm üzerine kurulmuş.

başlıktaki iki tanımın sahibini 39 yerinden bıçaklayıp yol kenarına atabilirim.
bu konuda yaram derindir. gerçekten yaşamayan bilemez. allah düşmanımın başına bile vermesin diyorum.

gidenin kıymete binmesi olayı olmasın o. ya odur ya da tek taraflıdır başka açıklaması yok.

birisi biraz az seviyordur yada sürdürmek için birşeyler engeldir.

zor bir ihtimal.
seven insanları ayırmak zor çünkü.
giden sevmiyodur, sevmemiştir.

giden belki halen seviyordur
sadece korkuyordur.

giden bazen doğaüstü derecesinde seviyordur. insan bu. iki artı iki dört etmiyor çoğu eyleminde.

aileler istemiyorsa olabilen durum.
cesaret edip evlenilebilir fakat ailelerden uzak durmak en iyisi evlendikten sonra. çünkü en ufak sorunda kışkırtmalar başlar. "ben sana demedim mi?"

sen evlisin / gülden karaböcek

adabı vardır severek ayrılmanın. öyle ergenden hallice zayıf karakterlerle yaşanmaz böyle şeyler. hele ki; güzel temennilerle ayrıldıktan hemen bir gün sonra orası burası ayrı oynamaya başlayanlarla hiç yaşanmaz. ulan nasıl bir açlıkmış bu. bazı insanların tek odağı kafasını dağıtıp iyi hissetmek. inanılmaz bir sığlık. "ben şu an kendimi avutayım da hangi yolla olursa olsun. başka bir değer algım falan yok benim."

neyse ki ayrılınca maskeler düşer. acısını 3 gün bile hakkıyla sahiplenerek yaşayacak yüreğe sahip olmayıp gevşeklik peşinde kendini avutan bir zavallı çıkıverir karşına. çıplak gerçeği görmenin şükranıyla sıradaki yalan dolan beyhudeliklere yelken açarsın. ayrılık karakter turnusoludur.