sevilen birinin sensiz mutlu olduğunu görmek

yokluğunun onun hayatında bir eksiklik yaratmadığını hissettirmesi eylemi.

ondan koptuğum için bende mutlu olurum çünkü anlarım ki ben onun gözünde yeri doldurulabilir biriymişim veya bir kayıp değilmişim. o halde onun yanında kalmak niye... bazen insanları kendi haline bırakmak gerekir, bırakın düşsün yorulsun ya size akıllanarak geri gelir yahut sersemliğiyle başka bi yere gider.

yav yapmayın bunu, böyle başlık açmayın ya.

(bkz: mermiden beter başlıklar)

acı verir insana ...ama bir seyi de anlatır

kendini toplayip önüne bakma zamanı gelmistir

sevdiğin birinin yanında olmak varken neden sensiz bırakıyorsun ?

acı veriyordur herhalde, kanatıyordur, kanırtıyordur. mutlu olan benim de bilemiyorum o bakımdan...

gözüme dramatik gelmeyen eylem.

galiba bu ikili ilişkilere haddinden fazla realist baktığım için olabilir
kimse kimseye taahhüt vermiyor,
sırf senin paşa gönlün istiyor diye de sonsuza kadar seninle olmak zorunda değil, senle olmamış başkasıyla olmuş işte. zaten giden zaman gelmiyor, kalan dönemlerini de dramatize ederek bok etmeye "bence" gerek yok

az ünlü bir pop şarkısında der ki

-varlığınla ne kazandırdın?
yokluğunla ne kaybettireceksin?"

başta bakıldığında üzücü bir durum. insanın beddua edesi geliyor
(bkz: ya kahhar mehmet)
ancak durumu içselleştirmek yerine dışsallaştırmayı önereceğim.
dışarıda seninle mutlu olan ve olacak yığınla insan var. o başkasıyla mutlu mutlu gezerken sen evde kendini zehirlemekle uğraşacaksın. yazık olmaktan başka bir şey değil.