sigaraya başlama nedenleri

herkesin bir bahanesi, nedeni vardır.

lise 1, yaz dönemi.

halen dostum olan, doğa adlı arkadaşıma kalmaya gitmiştim. sonraları, "ben hiç winston uzun kırmızı içmedim." dese de, winston uzun kırmızı içiyordu o gün.*

hoş geldin beş gittin muhabbetinden sonra, kendi teklif etmeden bir tane aldım pakedinden.

otlakçılık yaparak, ilk sigaramı fırınlı ocağın gözünden yaktım. çakmak mı yoktu ya da oradan yakmak hoşuma mı gitmişti?hatırlamıyorum. böylelikle sigaraya, bir ergenlik özentisiyle başlamış oldum.

doğa'nın, "içme." dediğini hatırlamıyorum lakin "yak yak, iç bir tane." demediğine de eminim.

benim bahanem çok sıradan ama yine de anlatmak isterim.

sigaradan nefret eden biriydim. denemiş ama tadını sevmemiştim. gel zaman git zaman biriyle tanıştım ve uzun zaman görüşmeye başladık. gel gitli biriydi ben de böyle insanlara gelemiyorum. ayarlarımla oynadı kısaca. kendi sigara içen biriydi, kızardım içme etme diye. bir gün beni üniversitenin yurdunda yangın merdivenlerinde tek başıma ağlatmıştı. o zaman arkadaşımdan gidip bir dal almıştım da canı yansın diye içtiğimi göstermiştim * o gün başladım işte, bahaneye bakın, peeh. şimdiki manitam da bıraktırdı * işte biri gelir başlatır, öteki gelir bıraktırır.

askerde başladım. izine giden gelen teskerecisi v.s. içmediğim halde paket paket sigara getirirdi. sonrası tek tek derken halen devam.

yakında başlamayı düşünüyorum aklım çok dolu kısa süreli de olsa unutturuyordur.

sürekli öpüşemiyosunuz diye işte ne olabilir başka.

anneme bırak şu sigarayı dedim yıllarca, bırakmadı.
ben de efkardan başladım. sonra o bıraktı, ben kaldım.

normalde sigara içmem sadece içki içerken. ama şimdi içki fiyatlarına zam geldiğinden dolayı daha da fazla içeceğim anlaşılan.. kahrolsun!

kesinlikle aptallıktan. efendim insanlar ne anlıyor bu pis şeyi içmekten diye sorup da tatmin edici bi cevap alamayınca kendimi sigara içenlerin dünyasında buluverdim.
kimse sorumlu değil yani.
kendim ettim kendim buldum.
başlamak bir andı, bırakması yıllar aldı.

başlamak için nedene falan gerek olmuyor bazen. lisede okul tuvaletinde içen bir iki tane şekli şemali, huyu bozuk tipi görmeniz ve size ikram etmeleri, sizin de kabul etmeniz (artık karşınızdaki kişiyi reddedersem ne olur diye korktuğunuzdan mıdır nedendir bilemem) yeterli. bir bakmışsınız siz de başlamışsınız.

kötü arkadaş ortamı, psikolojik sorunlar, hedonizme yatkınlık gibi nedenlerdir.
her ne olursa olsun, yapmayın. sizi üzen sorunları ortadan kaldırın. sizi bunlara iten insanları hayatınızdan çıkartın. sizi seven insanlar, zarar verecek şeylere yönlendirmez.

stres yönetimi.

hala bana mantıklı gelmeyen nedenler.
o paraya tatlı alırım ben.
haftada kaç kilo tatlı ediyor, ohooo.

değil kullanmak 2 parmağımın arasında tutmamıştım bile. bir nedene bağlanmaksızın üni yıllarımda yurttan bir arkadaşım çarşıdaydı. öyle esti, gelirken bir paket sigara alsana dedim ısrarla kime istediğimi sordu. şaşkın şaşkın almış gelmiş oturduk yurt bahçesine içtim 3 dal
'seni tamanımasam yıllardır içiyorsun da gizlemişsin 3 çocukla ortada kalmış dul arvat gibi içiyorsun' dedi. dedim sayılır
odur budur içerim 5- 6 yıl oldu. sebebini hala bilmem

lise 3 te akşam 29 ekim sebebiyle fener alayında şehri turluyorduk. biri al yak demişti. bir nedeni yokmuş yazarken fark ettim

annemle babam baca gibi tüttürürdü, ben de kusacak gibi olurdum.
lise sonda, dershane sınıfında herkes sigara içiyordu. bir tane içsen rahatsız olmazsın dedi akıllının biri.
aynı oranda akıllı olan bana da aşırı mantıklı geldi bu fikir.
barclays diye bir sigara vardı, ondan içtim ilk. o günden beri içiyorum.
yaklaşık 30 yıldır.

12 yaşımda falandım. yaptığım hiçbir şeyin sebebi yoktu ki bunun bi sebebi olsun.

sebebini bi hatırlayabilsem...

tek bir nedeni var oda arka sokaklardır.bilenler bilir ilk ssezonlarda organ mafyasının sokaktaki çocukları kaçırdığı bir bölüm vardı.hah işte o bölüm benim bütün hayatımı değiştiren bölüm oldu.tam anlamıyla paronoyağa bağlamıştım sokakta kendi etrafımda döne döne giderdim biri beni takip ediyormu diye.sürekli bir kaçırılma korkusundaydım.biryerlere asla tek gidemezdim ya arkadaşlarımla giderdim oda olmazsa annemi çağırırdım.uzun bir süre asla tek yürüyemedim.konuya dönersek babam sürekli sünger gibi sigara içen birisi ve sürekli annemle bu konuda tartışırlar.yine bunlardan birisi yaşanırken annemden o sihirli sözcükler dökülür''organlarını mahvediyorsun''.o anda bende şimşekler çaktı.o salak aklımla organ mafyasının sağlam organ istiyeceğini, sigara içen birinin organlarının sağlam olamayacağını ve bu yüzden beni kaçırmayacakları kolerasyonunu kurdum ve artık sonu olmayan bir yola girdim.ilk başlarda okuldan eve kadar ağzımda sadece yakmadan giderdim eve sonraları birisi bana seslendiğinde önce yakardım sonra yanına giderdim sonra uzaklaşınca atardım ve zaman gelip geçince artık organ mafyası korkum kalmadı ama nur topu gibi bir sigara bağımlılığım kaldı.evet hepsi arka sokakların suçu.

gösteriş yani cahillik, başka bir açıklaması yok.

insan sevdiklerinden nefret edince
nefret etikleri şeyi
severmiş…


sigaradan nefret eden ben senin yüzünden
bu gün sigara içmeme ne demeli peki