sıradan biri olmak

"sıradan biri olmak istemiyorum!.. "
aslında kabullenmesi zor bir cümle!. kitabı dahi var. bilmiyorum, belki filmi bile vardır.
fakat;
---
bir sapık masum bir kıza kandırıp cinsel istismar da bulunurken,

bir cani hiç tanımadığı birini öldürüp parasını gasp ederken,

bir psikopat hayvanları zulmederken,

bir insan kendisini bin bir yokluk içinde büyüten anne babasına el kaldırırken,

bir adam bilmem kaç yıllık yol arkadaşını sokak ortasında katlederken,

üç kuruşluk menfaat için bütün değerler satılığa çıkarılırken;
---
herhangi bir karşılık beklemeden, yapacağımız bir iyilik ile kalbimizin kapılarını açalım, kışı bahara çevirerek sıradan biri olalım!..
insan olmanın farkına varalım...

ıçinde bulunduğum güruhtur.

en sevdiğim şey. sıradan ol tabi abi standart kafa rahat bir şekilde yaşa hayatını.

bırak flaşlar kimin yüzüne patlarsa patlasın. al eline kahveni otur pencere kenarına izle yağmuru ve gök gürültüsünü..

var mı daha huzurlu bir aktivite bu hayatta?

sıradan olduğumuza inandırıldık.. çünkü bize bizi olağanüstü hissettirecek kimse yoktu.

farklı ve özel hissettiğim anlar çok oldu, öyleyim sandım kaptırdım gittim...
şimdiyse sıradan olmak istiyorum hatta farkedilmemek.

sıradan olan da sıradan olmayan da sırasını bekliyor. meçhule giden gemiye herkes binecek nasılsa. sesinizin, sözlerinizin kulaklarını çınlatacağı dostlar biriktirebiliyorsanız şu hayatta, gerisi boş.
baki kalan bu kubbede bir hoş sada imiş.

günümüz insanının belkide beraber tanımlanmaktan korktuğu yegane sıfat

aslında herkes sıradan, kandaki oksijen oranı düştüğünde geberecek olan aciz bir varlık ne kadar sıra dışı olabilir ki? sıra dışı olmak insanlarda yarattığın algı ile alakalı ve herkesin bu algıda bu sıra dışılığı elde etmeye çalıştığı manasız bir yarış var ortalıkta. sıradan ol, basit yaşa oku, öğren, sorgula; varsın sana kalsın bunlar önemi yok. ve sıradan olmayı lütfen sığır olmak ile karıştırma.

günümüzde kimsenin kendine yakıştıramadığıdır. psikolojik rahatsızlıklarıyla bile prim yapmaya çalışıyor insanlar.

çok basittir ama bir o kadar zordur.

yukarıdaki yazar arkadaşlar yaşam perspektifinden bakarak durumu basite indirgemişler. fakat ben bir de fikir açısından değerlendirerek tanımımı eklemek istiyorum:
en basit konuda bile genel algılara uygun düşünemediğimden içinde olmadığım güruhtur.
zamanın beni haklı çıkarması ise ayrı bir "gariplik".

ne kadar istersen iste yapamayacağındır sayın yazar. her insan farklıdır. her insanın diğerlerinin yapamadığı bir şeyi yaptığı doğrudur. gerçekten iyi yaptığın ve seni mutlu eden şeyi bulup bu uğurda dünyayı daha ileriye taşımalısın. sen çok değerli ve özelsin, bir imkânsızsın! senden bir tane daha yok! alfabedeki harflerle belki katrilyon tane kelime dizebiliyoruz ve hayattaki unsurlar alfabedeki harflerden çok daha fazla! bu bir eşinin olmadığının kanıtıdır! sana şimdi o depresyon hırkasını omuzlarından mafya babisi edası ile at ve koş, demeyeceğim. depresifsen doktora görün, terapi ayarla ama majör depresif bir bozukluğa sahip değilsen kalk ve koş! ne tutuyor ki seni? ne var ki bir işe yaramaktan ve iyi olmaya, dünyayı daha iyiye taşımaya çalışmaktan daha zevk verecek?

(bkz: merdiven altı terapi)

(bkz: saadet şen)

(bkz: hiwell)

özellikle herşeyin göz önünde yaşandığı,herşeye ulaşımın çok kolay olduğu bu zamanda en zor şeylerden biridir sıradan biri olmak.

bir sürü yalan dolan,entrika,kin,nefret, vahşet, dolandırıcılık, hırsızlık, ahlaksızlık ve saçma sapan ilişkilerin yaşandığı bu bozuk düzende sıradan bir insan olmak gerçekten en zoru.

her gün neler görüyor, neler duyuyor ve neler okuyoruz bir düşünsenize..

sıradan olmak iyidir iyi, kafanızı kaldırıp bir bakın herkesin gizli ajandası var ve nedense herkes çok enteresan..

arada değişik olarak üstesinden geliyorum.

en ön sıradan katılacağım tanımdır. sıradan bir hayat için fazla dikkat çekmek istemem.

çok sıradansan otomatikman farklı oluyorsun.

hayatta en çok istediğim sıfattır. yaşam tarzı olarak da sıradan olmayı çok isterdim inşallah bir gün gerçekleşir.

sıradan olmak görünmez olmaktır. harika bir şeydir. insan, bunu bilse de farklılıklarını fark ettirmek ve özel olabilmek adına bu lüksten vaz geçer. az konuşmak, dikkat çekmemek, öne çıkmamak, fark edilmemek gerekir. ve bunu hayatının her alanına yayabilmek büyük beceridir.

sıradanlık değil fakirliktir o.