1.
kırmızının en çarpıcı hallerinden biri. jan matejko tablosudur.
devamını gör...
2.
(bkz: bu soytarı neden üzgün)
devamını gör...
3.
sabah çarkından hissemize düşen bugün bu..
jan matejko - 1862
varşova ulusal müzesi
tablonun adı stanczyk.. çevresindeki pek çok soyludan daha zeki ve bilge olmasıyla ünlü, gerçek bir polonyalı saray soytarısından alınmış..
hikayesi şöyleymiş..
smolensk'in düşüşü sırasında kraliçe bona'nın sarayındaki bir balo tasvir edilmiş. iık bakışta partide mola veren yorgun bir palyaço gibi görünüyor.. ama aslında bir saray soytarısı.. arka planda devam eden bir kraliyet balosunun ortasında karanlık bir odada yalnız oturuyor.. insanlar dans ediyor, gülüyor ve parlak ışıklar altında kutlama yapıyor..
ve masada duran mektupta polonya'nın smolensk şehrini kaybettiği bilgisinin saraya ulaştığı tasvir edilmiş.. habere rağmen saraydaki herkes kutlamaya devam ederken sadece stanczyk bu kaybın gerçekte ne anlama geldiğini anlayıp odada yalnız kalmış.. ironisi de şu tablonun: sarayı eğlendirmesi gereken kişi, gerçeği tek başına ciddiye alan kişi oluyor.. bu arada krallar, soylular ve misafirler - gerçek güce sahip olan insanlar - müzik ve lüksün içinde oyalanmaya devam ediyor.. boşuna tarih tekerrürden ibaret demiyorlar..
en önemli şeyleri görmezden gelen üst tabakaya zıtlık olarak stanczyk'in yüzünde görüyoruz gerçeği.. tabloya ne kadar uzun bakarsanız o kadar hüzünlü hale geliyor..
jan matejko - 1862
varşova ulusal müzesi
tablonun adı stanczyk.. çevresindeki pek çok soyludan daha zeki ve bilge olmasıyla ünlü, gerçek bir polonyalı saray soytarısından alınmış..
hikayesi şöyleymiş..
smolensk'in düşüşü sırasında kraliçe bona'nın sarayındaki bir balo tasvir edilmiş. iık bakışta partide mola veren yorgun bir palyaço gibi görünüyor.. ama aslında bir saray soytarısı.. arka planda devam eden bir kraliyet balosunun ortasında karanlık bir odada yalnız oturuyor.. insanlar dans ediyor, gülüyor ve parlak ışıklar altında kutlama yapıyor..
ve masada duran mektupta polonya'nın smolensk şehrini kaybettiği bilgisinin saraya ulaştığı tasvir edilmiş.. habere rağmen saraydaki herkes kutlamaya devam ederken sadece stanczyk bu kaybın gerçekte ne anlama geldiğini anlayıp odada yalnız kalmış.. ironisi de şu tablonun: sarayı eğlendirmesi gereken kişi, gerçeği tek başına ciddiye alan kişi oluyor.. bu arada krallar, soylular ve misafirler - gerçek güce sahip olan insanlar - müzik ve lüksün içinde oyalanmaya devam ediyor.. boşuna tarih tekerrürden ibaret demiyorlar..
en önemli şeyleri görmezden gelen üst tabakaya zıtlık olarak stanczyk'in yüzünde görüyoruz gerçeği.. tabloya ne kadar uzun bakarsanız o kadar hüzünlü hale geliyor..
devamını gör...