submissive

tüm gün seksli başlık açarak görevimi yapıyorum

burada köle yok köle herkes ağa herkes paşa.

ekşi’de çok yokluyorlar bu kadınları.

o klavyenin arkasındaki fecaat erkeği tahmin etme oyunu oynuyorum kendimce.

-çilek genç odası
-ailesiyle yaşıyor
-submissive partner arıyor

bu tahminler eğlenceli tavsiye ederim.

sanırım o değil, geçmiş olsun

sevilir. nerede o eski sublar, slaveler, mazolar.

iki tokata ağlayan bebeler dolu ortalık.

sisifos'un yuvarladığı taşı bir süreliğine bırakması, atlas'ın sırtından dünyayı indirip biraz soluk almasıdır.

hakkında yazılanlara bakınca herkesin dizilerden ya da mimlerden hakkında bilgi sahibi olduğunu görüyorum, bu doğru bir bilgi kaynağı değildir hak verirsiniz ki.

toplumsal cinsiyet hakkında yazılan kitaplara bakmak için kitabevine girdiğimde raflarda sadece kadınlar hakkında yazılan kitapları gördüm. bu size olağan gelebilir çünkü toplum bu cinsiyet rollerinin yalnızca kadını baskıladığına inanmış durumda.

hayatı; patronuna ve iş arkadaşlarına karşı dik durmak ve güçlü görünmekle geçen, eline silah verilip korkusuzca ölüme gönderilen, toplum tarafından üzerine sayısız sorumluluk yüklenen, kavga etmesi, güçlü olması, otoriter olması beklenen erkeğin tüm bu toplumsal rol altında bir nebze olsun soluk alabileceği tüm sorumluluklarına sırt çevirip itaat altına gireceği an bir gün belki bir gece gelir.

sürekli ağlayan bir insan gülmeyi, aç kalan bir insan doymayı nasıl arzularsa toplumsal roller altında ezilen erkek de bu sorumluluklardan kurtulup direksiyona başkasının geçmesini arzu eder zaman zaman.

burada kendisine yapılanları aslında umursamaz tüm bu eylemlerdeki sorumluluk kadına aittir. sisifos taşı bırakır ve cezasına razı olur.

kaçmaktır, karar vermemektir.

bir nebze özgürleşmektir.