suçlu hissetmek

hallerden bir hal, hislerden bir histir. kimi zaman sebepli, kimi zaman sebepsizdir. her suçlu hisseden suçlu olmadığı gibi, her suçsuz hisseden de suçsuz değildir. bir de suçlu olup, bunu bilip, inkar ile ve hatta iftira ile suçunu örtbas edip, yetmez gibi suçsuza suç isnat eden, hem suçlu hem güçlüler var ki, o şeyleri tanımlamak için kullanılabilecek cümle kelimeler, normal sözlükte normal karşılanmayan cümlelere örnek teşkil eder.

bir aydır cagrı merkezinde calısıyorum. onlarca telefon cevapladım.
bi kadın aradı. biraz aptaldı. aynı şeyi abartıyorsam şerefsizim beş kere tekrarlattı. birden artık sabrım attı, sert konuştum kadınla.
bunun suclulugunu yasıyorum günlerdir. naif bir kadındı. biraz aptal olmak onun suçu değil ki.
özür dilerim seni kırdıysam.

şuan kendimi suçlu hissediyorum. bu yaşıma kadar hiçbir zaman iş hayatımda başarılı olamadım, eğitimim de başarısız sonuçlandı. insanların borcumu ödemesi benim hoşuma gitmiyor. dünyada bir sürü işsiz ve benden daha çalışkan gençler varken birilerinden yardım istemek bana çok saçma geliyor. genelde işlerimi yaparken kimseden yardım istemem. hatta şuan bile bana iş teklifi etseler, benden daha kötü durumda olan insanlara teklif edilmesini isterdim. bazen canım sıkılıyor, arkadaşımı aramak istiyorum ama o da mobil veri kullanıyor, harcanan her megabayt benim suçlu hissetmeme sebep oluyor