sürekli dert anlatan tipler

dert anlatma sırası size geldiği zaman ortamdan sıvışacak tiptir.

mağdur edebiyatında master yapmış ruh emici insanlardır.

dert dinlemeyi ve çözüm bulmayı seven, insanlara tavsiyede bulunmaktan hoşlanan biriyim. birinin sürekli dert anlamasından asla şikayetçi olmam.

iyidir dinlenir ama bir süre sonra bunaltır bu da hayatın gerçekleri.

eğer anlatılan dertlere çözüm bulamıyorsanız, tebrikler artık sizin de nur topu gibi derdiniz var

böyle bir tiple çok yakın arkadaşım. arkadaşlıktan da öte hatta ama bu mevzular yüzünden illallah ettiğim oluyor ve arkadaşmış, canmış, ciğermiş gözüm görmüyor. sürekli onun yaşadığı olumsuz şeyleri konuşmaktan her insan gibi sıkılıyorum ve bunu en ufak belli etmemde bile tonla trip-tavır yiyorum. neymiş efendim "söz konusu o olunca konuşmayı hemen kestirip atıyormuşum, çözüm bulmaya çalışmıyormuşum, eğer ben bu durumda olsaydım o böyle davranmazmış" falan da filan..
yazarken yoruldum!
o böyle diyince de cinnet bahçesinden topladığım çiçeklerle karşısına geçip sürekli aynı konuları konuştuğumuzu ve bir çözüm bulamayıp, içimizi karartmaktan başka bir şey yapmadığımızı anlatınca da "ben çok değişmiş oluyorum."

uzun lafın kısası ömür törpüsü insanlardır efendim.

her konuda zorluğu onlar yaşar, en çok onlar çalışır, hep onlar çabalar, en çok onlar yorulur, hep onları üzerler, mutlu olmak en çok onların hakkıdır, her konuda her şeyin en kötüsü hep onların başına gelir onlar hep iyi olduğu ve iyisini istediği halde. daha vahimi hiçbir zaman dinlemezler, sadece konuşmak için sıra beklerler ve maalesef bir şekilde hep en yakınımızda olur bu kişiler.

(bkz: dert tarak gibidir herkes en büyüğü kendinde sanır)

buyrun benim. aklında sadece o konu döndüğü için başka bir şey dile gelmiyor ki. sürekli bir şekilde o konu açılıp duruyor.

benim de bir yerden sonra yakın arkadaşlarımla konu oralara gidiyor. insan hem paylaşmak istiyor hem de bencil olduğunu düşünüyor. ne tam paylaşabiliyor ne de içindeki sıkıntıyı atmak için başka bir çözüm biliyor. biraz bahsediyorum baktım ilgilenen olmuyor artık anlatmıyorum ben de. eskiden çok konuşurdum. şimdi bildiğim kelimelerin üstünü toprakla örttüm.

edit: güzel dert dinlerim, tavsiye falan da veririm. sanırsınız yaşam koçuyum öyle bir profesyonellik.

mağdur edebiyatı yaparlar.

dert anlatsınlar ona bir şey demiyorum da dert sadece kendilerinde var gibi davranmasınlar..

derdi olmasa anlatır mı? var bir derdi ki anlatıyor.

kişisine göre değişir. adriana lima sabaha kafar dert anlatsın gıkımı çıkarmam. çıkarım varsa benden daha yavşak çok az kişi bulursunuz. ama vermeyecek hatunu dinlemek de enayilik.

havamdaysam dalgaya vurur, muhabbeti sulandırmaya çalışırım; yok öbür türlüyse geçiştirici iki homurdanmayla yetinirim

biri de yakın arkadaşlarımdan biridir.
yolda düz yürürken bile başına inanılmaz bir olay gelir, hemen gelip anlatır. olayları büyütür büyütür sonra başlar mızmızlanmaya. her kötülük onun başına gelir, her şeyin en zorunu o yaşar. her şey sürekli üst üste geliyordur hayatında, iyi giden hiçbir şeyi yoktur. dinlemesi zor, öyle olmadığına ikna etmesi daha zordur. senin hayatın nasıl gidiyor diye sormaz, hep o anlatır. sonra siz anlatmıyorsunuz diye derdiniz yok sanır ve konu kapanır. yarın başka bir dert silsilesi anlatmak için yine gelecektir.

evet var böyle tipler maalesef.

dünyanın en sıkıntılı insanısın tamam. evet çok kötü şeyler gelmiş başına. aynen anksiyeten tavanlarda. tabi tabi zorbalığa uğramışsın çok kötü. evet evet yakınını kaybetmişsin yattığı yerde huzur bulsun. tabi tabi çok duygusalsın incinmişsin. çok üzgünüm sevgilinle aranız bozuk ve çok üzülüyorum senin adına.

ben mi? ben... iyiyim ya.

aslında müsade etseler bizim de dertlerimiz olabiliyor da...

anlattığının daha fazlasını hazırlıyor hayat kendine. anlattıkça şikayet kapasitesi de artıyor. bu arkadaşları dinlerken içimden "hiç susmuyor diyorum." bitmeyen dert yapmışlar. sevgiye ihtiyaçları vardır bunların ama derdinden sevgiyi göremiyorlar.

bana anlatabilecek olan tiplerdir.

anlatın dinlerim, yorum yaparım.