the fly

bu filmi ilk izlediğimde çocuktum. hatırladığım kadarıyla, tiksinti, korku karışımı bir his hasıl olmuştu. visitors etkisi yaratmıştı diyebilirim. bir süre sineklere karşı tavır aldım. aramıza ciddi mesafeler girdi. ısırılıp dönüşüm geçirmek istemiyordum. bu mesafeli ilişkimiz bir süre devam etti. ondan sonra mevzuyu unuttum. tabi sonrasında büyüdük. sağ olsun özel televizyonlar filmi unutmamıza imkân vermediler. iyi ki de öyle yapmışlar. izledikçe farklı noktalar dikkatimi çekmeye başladı. sonra dedim ki david cronenberg büyük adammış yahu. belki bir nevi modern kafka hikâyesi. böcek değil de sinek, samsa değil de, seth...

aslında bu film bir yeniden çekim. 1958 yılındaki ilk versiyonunu, bu filmi izledikten sonra izlemiştim. tabi benim için tam bir hayal kırıklığı olmuştu. bir bilim kurgu filmi olmaktan öte ,o koca kafalı sinek/insan karışımı yaratık tam bir komedi unsuruydu. kaldı ki ben eski filmleri seven bir tosbağayım. bayılırım hatta. bu yüzden 86 yapımının verdiği gazla, 58 yılına yaptığım zaman yolculuğunun, kapsülde kabuğumda ters dönmek suretiyle neticelendiğini üzüntü ile bildirmek isterim. kutsalı övebilmek adına bu kadar berbat bir filmin yapılmış olmasını ise esefle kınıyorum.

biz yine dönelim 86 yapımı olan bu filme. seth abi ışınlanma teknolojisini keşfeder. zaten zeki bir hergele. ama ne yazık ki işler yolunda gitmez. verenica ablaya mevzuyu göstermeye çalışırken densiz, terbiyesi ve hadsiz bir sinek kabine dalıverir. ışınlanma esnasında dna'lar birbirine karışır ve seth abimiz için ızdırap dolu bir süreç başlar. aslında fly, tek mekân çekimi bir film olmasa da, mevzunun çoğunun seth'in yaşadığı evde geçiyor oluşu filmi değerli kılıyor. oyunculuk ön plana çıktığı gibi aynı zamanda bunaltıcı ve gergin bir ortam oluşuyor. biliyorsunuz ki, işler daha berbat bir hale gelecek ama siz yine de gergin bir şekilde mevzunun noktalanmasını bekliyorsunuz.

görsellik ve güzellik algısı... bu algının yerle bir oluşu, o esnada yaşanan ıstırap ve yabancılaşma vesaire tam tadında işlenmiştir diyebilirim. kafka ve dönüşüm nasıl ki, ''gregor samsa bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş olarak buldu.'' klişesi ile insanların beyninde yer etmişse, fly bilim kurgu severlerin aklında seth'in şu sözleriyle yer etmiştir; ''ben bir böceğim. bir zamanlar insan olduğunu rüyasında görmüş ve buna bayılmış bir böcek... ama artık rüya sona erdi! ve böcek uyandı!'' ki o sahneyi izlediğinizde ve devamında söylenenleri duyduğunuzda kafka klişesinden çok daha çarpıcı bir söylemle karşı karşıya olduğunuzu göreceksiniz diye düşünüyorum.

bu arada jeff goldblum'a pek çok yapımda denk gelmişimdir. fakat şunu söylemem lazım ki, seth rolünde çıkardığı iş muazzamdı ve bir daha bunun yanına dahi yaklaşamadı. sanırım onun tepe noktası da bu roldü. bilim kurgu severler için kült film statüsünde sayılabilecek bir yapımdır. es geçmemek lazım. beğenmeyecek olsanız dahi izlemenizde fayda var zira her kurguda diğerine yaptığınız yolculuk daha anlamlı bir hal alıyor. en azından benim için böyle.

bu filmi beğenmeyenlere şöyle baktığım doğrudur. *

bir kuşağın çocukluk travmalarının sahibi sensin the fly!

bak yarın deseler ki; ışınlanmayı bulduk, alt yapı hazır, üstelik sadece 9,90 farkla kotasız, ilk üç kullanım ise bedeva! edebimle kendilerini tebrik eder ondan sonra maskemi takıp, akbilimi basar, metrobüsle efendi efendi işime giderim.

neden?

çünkü en güzel duygularımın katili de sensin the fly!

1986 yapımı etkileyici bir film. ışınlanmayı keşfeden bir fizikçi, ışınlanma kabinine bir sineğin girmesi sonucu dnaları birbirine karışır.

ışınlanma gerçekleştiğinde aslında fizikçi ve sinek ölmüştür, ikisinin karışımı bir yaratık çıkar kabinden.