trafikte yol verme kavgaları

trafikteki kavgaların yüzde 95'ini oluşturan ilgili kavgalardır ve sonu çok kötü biter.

gizli kamera burada işe yarar haksız tarafı şikayet etmek için ama bazı kavgalar cinayetle sonuçlanır.

sanırım şu hayattaki en boş beleş kavga bu kavgadır. yani yol versen ne olacak mesela? bırak geçsin yani… böyle diyorum ama bu istanbul trafiği insanı farklı bir psikolojiye sokuyor.
bak şimdi geçen gün trafik felç, geçiş hakkı benim. şöyle söylim ben dümdüz gidiyorum herif dönüş yasak olan yerden yola girmeye çalışıyor. burnunu çıkarmış ben de tam dibine girdim. herifteki araba da dört çarpı dört benim külüstürü bir altına alsa bittik… babam da yanımda bana kızıyor “napıyorsun adam burnunu çıkarmış görmüyor musun” diyor.
inat etsem öyle durucaz. “lanet olsun” dedim geri aldım geçti ama çok zoruma gitti.

hakaret ettim, babam bana “magandasın” diyor. değilim ama gerçekten trafik insanı hayvanlaştırıyor. babam çok sakin biri, 20’de gider takip mesafesini korur, yol verir, tartışmaz kimseyle ama ben öyle değilim aşırı geriliyorum özellikle de daha kırmızının son demlerindeyken korna çalınmasına ayar oluyorum. o yüzden şoför koltuğunda benim olduğum yolculuklarda babamla kavga ederiz hep.
belediyenin araçlarına yaklaştırmaz, tırlara yaklaştırmaz, hız yaptırmaz (60) korna çalar “sana çalmıyorlar sakin ol” der…
o bana “maganda” dediği için tüm yolu tek elimi camdan sarkıtarak gidiyorum.

türkiye'de herkesin acelesi var.
adam hiç sevmediği işine gidiyor, sağlı sollu makaslar bilmem neler...
akşam sıkıntıdan götünü kaşıyacağı evine gidiyor, aman tanrım o ne öyle önündekine tampon yapıyor.

sakin olun biraz ya.
ambulans şoförü değilseniz, 2 dakika geç gitmenin size kaybettirdiği hiçbir şey olmaz.
yol verin.
keyifli keyifli kullanın arabalarınızı.
sonra saçma sapan şekilde o 2 dakika için saatlerce (belki günlerce) serviste arabam yapılsın diye beklersiniz.

yolumu veririm, ben de beklerim; bana yol verilmezse bir süre sonra küfürümü edip çeker giderim. bir daha arkama bakmam; kimseyle kavga etmeye değmez. bir ülkenin aynası olarak görüyorum trafiği; zaten herkes birbirine anlayışlı olsa böyle bir ülkede yaşamazdık.

komik bir anım aklıma geldi.
ben yol verdiğim için kavga ettim arkadaş. normalde tali yoldan çıkan araca yol verme huyum yoktur. olacak ya işte. ahmetler postanesi'nin kurtuluş tarafına bakan diliminde kadının birine yol vereceğim tuttu. arkamdaki araç buna icerlemiş olmalı ki .aşaklarini sıkmışlar gibi kornaya abandı. dikiz aynasindan ne oluyor gibilerinden el hareketi yaptım. herifcioglu sabahın zottiginde artık neye kizmissa indi araçtan. o inince bende indim. ne oluyor hemşerim, ne bu tantana dedim haliyle. lanlu lunlu konuştu. yanında karısı mı kızı mi ne var. git ulan işine, kirmayayim boynuzunu, bak dalgana deyince adam aniden geri döndü bindi arabasına. bir laf daha etse allah ya ona verecek ya bana. neyse ki anladı hatasını da olay büyümeden bitti gitti.

neredeyse hiçbirisi "yol verme kavgası" olmayan kavgalardır.

trafik dediğimiz şey, binlerce makineyi sevk ve idare eden insanın makinelerinin bir arada bulunduğu yer.

kurallara kaidelere göre bir akışı var ve dünyanın her yerinde o akışın bozulmasına sürücüler tepki verir.

mesela sıkışık trafikte yola taralı alandan katılmak, akış doğrultusunda vakit kaybeden kişilerin kümülatif olarak kaybını artıracağından tepki çeker.

aynısı yolda biri zig zag yaparken de olur.
senin arka koltuğunda çocuğun vardır, görmek bile sinirlerini zıplatır bu ibneleri.

ister epigenetikle açıklayın, ister başka bir şeyle, insan doğal hız sınırlarının üstündeki her aksiyonda daha tetikte, daha tepkisel, daha heyecanlı oluyor.

asıl sıkıntı, hem kel hem fodul dediğimiz magandalarda. bir halt ediyor ve kendisine tepki verilmesine tepki veriyor.

işte bunların tedavisi asit kuyularına atılmak da, hukuk mukuk bir şeyler engel oluyor.

iyi sürücü hata yapmasa da ister istemez kötü insan hata yaparsa bu kavgalara dahil oluyor.

memleketin geldiği hale bak insanımız mal bizim asla anlamayacak.

yavşak sayısının cok olmasından ileri gelendir, en sakin adamı bile içine çekebilecek kavgalardır.

geçen hafta bir gidiş bir geliş olan ve arada kaldırım vs. olmayan yani sadece çizgiyle ayrılan bir yolda sağ şerit tıkalı olduğu için akıllının biri sola çıkıp herkesin önüne geçmeye çalışırken, karşıdan araba gelince kafa kafaya kıldılar tabii. bu ters şeritteki lavuk da benim önüme girmeye çalışıyor. tabii ki almadım önüme. arabanın içinden el kol yapıyor bir de utanmadan. "bi şey mi diyorsun dayı" dedim. "izin ver de girelim" diyor. "ne izin vercem ya, bi akıllı sen misin, bana mı sordun tersten gelirken?" diye çıkışınca, o öküz yüzünden yoluna gidemeyen eleman da "kardeşim giriversin, bak işimiz var." diyor. ulan zaten bunlar bunun gibi tiplerden cesaret buluyor. "benim önüme giremez, bekleyenler enayi değil." deyip kapattım camımı. devamında birileri önüne almıştır muhtemelen. trafikte bu kadar yavşak adam olduğu süreci bu tür tartışmalar çıkar ve kavgaya dönüşür. herkes adam olsa ortada paylaşılamayacak bir şey yok ama yavşak çok.

s.s.ö taklidi yaptım nasıl buldunuz, beğendiyseniz kanalıma abone olmayı unutmayın.

bir akşam üstü, mersin eski stadyumun orda sahilde turluyoruz, eşim, çocuklar. stadyum ışıklarına doğru gidiyorum, hızım 70-80 km, arkadan biri korna, selektör yapıyor ısrarla, neyse ışıklara geldik yanyana, ben sağa geçtim, uçacak mısın? lan yawşak dedim camdan, ses etmedi...yeşil yandığında sadece bir patenaj sesi ve yanık lastik kokusu duyduk...herif gerçekten uçmak istiyormuş...
bmw m5 ..............ağzımızın suyu akarak o göt atışı izledik.