21.
21. yy.'ı, 19. ve 20. yy. hatta daha öncesi ile anlamaya çalışan insanların öne çıkan özelliklerinden biri, toprak genişliğine ve fazla nüfusa önem vermeleri. ama aslında içinde bulunduğumuz dönemde ve gelecekte aşırı nüfus, bağğğzı ülkeler için çok büyük sıkıntılar oluşturacak.
elindeki insan kaynağının yeteneklerini yükseltebilen az nüfuslu ülkelerin, insan kaynaklarını hoyratça harcayan ülkeleri dize getirdiğini görecek insanlar. hatta içinde bulunduğumuz dönemde bunu yaşıyoruz. henüz başlangıcındayız.
uluslar tavşanlar gibi üremez ise yok mu olurlar?
“çok üreyip nüfusu artırmamız şart” fikri 19. ve 20. yüzyıl mantığına ait. o dönemde büyük nüfus; asker, işçi, çiftçi, fabrika emekçisi ve vergi tabanı demekti.
ama günümüz dünyasında bunu savunmak ahmakça
çünkü 21. yüzyılda çıplak nüfusun değeri düşüyor; eğitimli insan + yapay zeka + robotlar+ sermaye + ülkenin kurumsal alt yapısı belirleyici hale geliyor.
geleceğin gücü kalabalık nüfusta değil dostlarım. yüksek verimli, iyi eğitilmiş, teknoloji kullanan nüfusta.
bugün 10 milyonluk iyi eğitilmiş, robot ve yapay zeka kullanan bir toplum; 100 milyonluk ama eğitimsiz, düşük verimli, kurumsal kapasitesi zayıf bir toplumdan çok daha güçlüdür.
askeri olarak da böyle: yüksek teknoloji, iyi organize olabilmek, savaşı sürdürecek ekonomik güç temeldir. çok yakında cephelerde robotlar savaşıyor olacak.
bir ülkenin 100 milyon nüfusu olabilir; ama çocukları kötü besleniyor, okulları zayıf, üniversitesi ezberci, sanayisi düşük teknolojili, hukuku güvensiz, beyin göçü yüksekse o nüfus güç değil, yük haline gelir.
hamaset ile kendini zehirleyen bir ülkede çok nüfus ülkeyi daha yoksul ve çaresiz hale getirmekten başka bir işe yaramaz.
tersine 8-10 milyonluk ülkeler bile iyi eğitim, yüksek teknoloji, sermaye birikimi ve güçlü kurumlarla kişi başına çok daha yüksek refah üretebilir ve çok daha etkili olabilirler.
gelecekte ülkeleri beşik sayısı değil, laboratuvar sayısı; nüfus patlaması değil, zihin kalitesi kurtaracak.
filmlerde böyle olabilir:
ama gerçekte böyle: video video2 video3 video4 video5
elindeki insan kaynağının yeteneklerini yükseltebilen az nüfuslu ülkelerin, insan kaynaklarını hoyratça harcayan ülkeleri dize getirdiğini görecek insanlar. hatta içinde bulunduğumuz dönemde bunu yaşıyoruz. henüz başlangıcındayız.
uluslar tavşanlar gibi üremez ise yok mu olurlar?
“çok üreyip nüfusu artırmamız şart” fikri 19. ve 20. yüzyıl mantığına ait. o dönemde büyük nüfus; asker, işçi, çiftçi, fabrika emekçisi ve vergi tabanı demekti.
ama günümüz dünyasında bunu savunmak ahmakça
çünkü 21. yüzyılda çıplak nüfusun değeri düşüyor; eğitimli insan + yapay zeka + robotlar+ sermaye + ülkenin kurumsal alt yapısı belirleyici hale geliyor.
geleceğin gücü kalabalık nüfusta değil dostlarım. yüksek verimli, iyi eğitilmiş, teknoloji kullanan nüfusta.
bugün 10 milyonluk iyi eğitilmiş, robot ve yapay zeka kullanan bir toplum; 100 milyonluk ama eğitimsiz, düşük verimli, kurumsal kapasitesi zayıf bir toplumdan çok daha güçlüdür.
askeri olarak da böyle: yüksek teknoloji, iyi organize olabilmek, savaşı sürdürecek ekonomik güç temeldir. çok yakında cephelerde robotlar savaşıyor olacak.
bir ülkenin 100 milyon nüfusu olabilir; ama çocukları kötü besleniyor, okulları zayıf, üniversitesi ezberci, sanayisi düşük teknolojili, hukuku güvensiz, beyin göçü yüksekse o nüfus güç değil, yük haline gelir.
hamaset ile kendini zehirleyen bir ülkede çok nüfus ülkeyi daha yoksul ve çaresiz hale getirmekten başka bir işe yaramaz.
tersine 8-10 milyonluk ülkeler bile iyi eğitim, yüksek teknoloji, sermaye birikimi ve güçlü kurumlarla kişi başına çok daha yüksek refah üretebilir ve çok daha etkili olabilirler.
gelecekte ülkeleri beşik sayısı değil, laboratuvar sayısı; nüfus patlaması değil, zihin kalitesi kurtaracak.
filmlerde böyle olabilir:
ama gerçekte böyle: video video2 video3 video4 video5
devamını gör...