tüm gün bilgisayarda takılmak

1 tane bile oyun oynamadım, 6-7 saati aklımdaki uygulamayı yapay zeka ile geliştirmekle harcadım. sadece kopyala yapıştır, anlat, hatayı at, stabilize koda geri dön derken baya uğraştım ama sonunda baya ilerleme kat ettim. hataları çözmek baya zorlu olabilsede keyifli. yazılımın temel fonksiyon mantığını, kim neyi çağırıyor başta neden tanımlar yapıyoruz falan baya oturdu aklımda. 400 ü geçmeye başlayınca kod satırı organizasyon şart mesela. buna çok yardımcı oldu çünkü yorum satırları yazıyor hep yardımcı.

yaz mevsiminde bendeki mevzudur. işten ayrılıp internette gezinmeye başladım. sözlüğü bırakmıştım ama şöyle bir maziye dalayım dedim neler çevirmişiz burada vay anasını sayın seyirciler.

ne güzeldi o günler...

okuldan dönerken elimize bir kola, bir de biskrem alarak eve dönerdik. birtakım gönderiler okunduktan sonra garip tonda müzikler ile knight'a girerdik. sıkılırdık, metin2'ye takılırdık. hangisi iyi geçerse gün öyle biterdi.

küçükken evdeki kavga sebeplerinin başı hep bilgisayardı.lisede üniversitede.
şimdi işim bilgisayarda. ne oyun oynuyorum ne de izliyorum. uzak dursun benden
edit: işim bilgisayarda da değil. direkt işim bilgisayar, teknoloji.

lise dönemimde arada sırada yaptığım şeydi. iyi puanla daha kaliteli bir liseye de gidebilirdim fakat o yaşlarda, forum sitelerinde moderatörlük yapmayı seçmişti çocuk aklım. swh

şimdilerde kurumumuzun web sitesini revize ederken zorlanmamamın temelinde aslında bu yatıyor. tam anlamıyla günümü tüketmese de birkaç saatimi meşgul edebiliyor bu proses; yine de dijital estetik gibi görüyorum. dolayısıyla bu işi severek yaptığımı fark ettim. lakin artık tüm günümü asla vermem, o ayrı.

erkeksel bir sıfırlanma olayı.
fm26 çıkınca sıfırlanacağız inş.