türk aile yapısının psikolojik şiddeti normalleştirmesi

bunu söyleyince herkeste var diyorlar...sorunda orada işte duyarsız ebeveynlerin toplum baskısı yüzünden pıt pıt çocuk yapıp sağlıksız yetiştirmeleri iyice yaygınlaştı bide 4 çocuk diyorlar aile kavramı da anne baba kavramını da kutsallaştırmak eblehliktir farkında olunması gereken durumdur

sonrası hasarlı bireyler, sonrası hasarlı yeni aileler ve sonrası hasarlı bir toplum... kısır döngüdür tam olarak.

hep sevginin dozunu ayarlamamaktan olan, kötü niyetli olmayan eylem.

kızını, eşini, evin kölesi gibi görüp oğluna ses çıkarmayan babalar.
kendisi ile beraber kızını da aşağı çeken anneler.
namus adı altında doğar doğmaz kız çocuklarının omuzlarına konulan o büyük yük.
yaşatmadılar, yaşamamıza izin vermediler. din adı altında baskıladılar, susturdular.
bu aile yapısı çocuklara bir hayat bir gelecek borçlu.

hay s...yim öyle aile yapısını affedersiniz. karısını ve çoğunu döven, namus cinayetlerinin sebebi olan süper bir aile yapısı (!). nasıl aile yapısı ama?

hani şu 8 yaşındaki kızın başı kapatıp 13 yaşında kocaya veren türk aile yapısı mı?

ebebeynlik özü itibariyle ileride hayatını mahfetmek için bir şeylerimiz olsun elimizin altında da canımız sıkılmasın üzerine inşaa edilmiş bir kurumdur.
ve bunu iyi niyetle yaparlar. lakin incilde de yazdığı gibi, cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla döşelidir.

geleneksel türk aile yapısı psikolojik şiddeti normalleştiriyor demek, bilinçli bir eylemin olduğunu varsaymak demektir. fakat ortada bilinçli bir durum yok. daha kötüsü var. türk aileleri psikolojik şiddet diye bir şeyin varlığından habersiz.

şiddetin sadece fiziksel bir eylem olduğunu zanneden yığınlar var burada. kadınlar ve erkekler şiddet uyguladıklarının ayırdında değiller. bırakın uygulayanı, şiddet gören şiddet gördüğünün farkında değil.

sadece psikolojik değil her türlü şiddeti normalleştiriyorlar. maalesef bu baskıcı zihniyet yüzünden hayalimizdeki* hayatı ya gizli saklı yaşıyoruz ya da aileden bağları kopararak. özellikle de bir kadınsanız en modern ailede bile illa baskı var. dilerim yeni nesil anne-baba olduğunda bu zinciri kırar da çocuklarına eziyet etmez.

öyle aile yapısının gelmişini geçmişini...

ailemden görmedim ama eşimden ve ailesinden gördüm psikolojik şiddet oldukça ilkel yaşıyorlar bu hiç doğru değil ailemi bile eleştiriyorlar çok geri bir toplumda yaşıyorum

daha iyi olunamadığı için etrafındaki herkesin dah kötü olmasını istemekle ilişkisellidir bence

ota boka karışılması, hesap vermenin insanlara normal gelmesi, flört aşamasında kıskançlığın ve baskılamanın romantikleştirilmesi ve doğan çocukların bireyden ziyade "property" olarak görülüp yönetilmeye çalışılması bu sorunun alt başlıklarıdır. psikolojik şiddeti kınar gibi davranıp, "ama babaya büyük de olsan hesap verilir, onlar izin vermezse arkadaşlık kurulmaz, seven insan kıskanır, anne baba kötü de olsa sabır edilir..." tarzında, aslında kınadıkları geleneği yaşattıklarını görürsünüz. bu açıdan aile yapısından ziyade kendimizi bir sorgulayıp düşüncelerimizi analitik yönden ele alalım. çoğunluk bunu yapabilirse dünyaya gelecek olan çocuklar için değişim gerçekleşebilir.

türk toplum ilişkileri ruhsal tecavüzlere dayandığı için, her türlü ruhsal düzüşme normaldir. bedensel seks organlarının çalışmaktaki yetersizliği ruhsal seksi zorunlu kılmıştır. bir kadın evleneceği erkeği bütün sülalesine peşkeş çektikten sonra, evlendiği erkeğin sülalesine peşkeş çekilmektedir. çünkü bunlara göre kadının sülalesindekiler tarafından cinsel münasebeti anormal ama sülalesindeki herkese hizmet etmesi, yani yemek yapması ya da hakaretlerine maruz kalması normal. erkek için de aynısı geçerli. bunlar düzüşmenin sadece bedensel olanına karşılar, ruhsal olanı an be an gerçekleşmekte zaten. bu toplum ruhsal olarak birbirine kilitlenmek suretiyle tren yapmışların toplumu. ruhlarına sokayım. bu toplum kin, nefret, aşağılama ve işkence toplumudur. cinselliği de bu yüzden tabu yapıp, aşağılamaktadırlar. bunlara göre her şey aşağılıktır. en başta da kendileri. komikler.

sosyologlar için bence tez konusu olmalıdır. zira araştırılması gereken bir başlık olduğunu düşünüyorum. sadece psikolojik şiddet değil her türlü şiddeti normalleştiren aileler bile var.

türk toplumunda kimse birey olmadığı için normal bir durum halini alıyor. anne babalar çocuklarına kendine ait bir kişiliği olan bireyler gibi bakmıyor.

sanki ne derse ne zaman derse yapması gereken köleleri gibi bakıyor. yapmazsa da yemedim yedirdim.. seni doğuracağıma taş.. ve türevleri ile psikolojik şiddet uyguluyor.

insanı diğer canlılardan ayıran şey orman kanunlarının, güçlünün güçsüzü silip yok ettiği düzenin dışına çıkıp ona bir alternatif bulması. hukuk, mevzuat, adalet falan hep o orman kanunun dışında bir şeyi düşlemekten, üretmekten gelen çıktılar. düşünmek ve ilkel, hoyrat olana daha iyi bir çözüm bulmak kabiliyetinde olduğumuz için insanız.

işte bizim toplumumuz insan olmanın o biricik vasfına yeterince vakit ayırmıyor. düşünmek ve orman kanunundan olabildiğince uzakta en iyi olana ulaşmak için yollar üretmek bizim için çok zaman olan bir yük. düşünmediğimiz için de en ilkel düzene yakın atmosferde devam ediyoruz. kurduğumuz aile düzeni, okul düzeni, çalışma hayatı düzeni ve sair tüm düzenlerimiz orman kanuna benzer şekilde işliyor, işlemeye devam ediyor.

klasik orta doğu toplum ve aile yapısının ülkemizde de geçerli olması durumu.

#3922874

güzel bir temel sunulmuş. kendisine katkısı için teşekkür ediyor ve ilave yapmak istiyorum.

insan, orman kanunlarından ayrılması ve insana yakışır "medeni kanunlara" geçmesi için evrimleşmiştir. indirilen kutsal kitaplar ve hukuk sistemleri için yazılan "anayasalar" zaten bunun bir göstergesidir.

tümdengelim yapmış sevgili yazar yukarıda, lakin bu konuda daha çok tümevarım yapmak daha doğru olduğunu düşünüyorum. çünkü aile yapısından psikolojik şiddeti normalleştirmek, tümevarım ile daha sağlıklı değerlendirilir. temel güzel, metot konusunda yanlışlık olmuş sadece. görüşleri de haksız değil asla sevgili yazarın.

temel sorunun eğitim olduğunu düşünüyorum. önce aile içi eğitim, sonra okullarda eğitim. müfredatta üniversite öncesi "psikoloji, felsefe, sosyoloji" gibi derslere yeterli önem verilmiyor. hatta psikoloji ve sosyoloji yok. felsefe dersi de sırf konulmuş için konulmak adına var. tamamen "ezberci bir felsefe" edasında işleniyor.

sosyolojinin en temel dinamiği bireydir. bireyden aileye, aileden mahalleye, mahalleden de topluma şeklinde özetleyebiliriz bu dinamiği. temel sağlam olursa, bu toplumun çoğunluğuna da otomatik olarak zirayet eder.

herkes birbirinden ve ölüp gideceği bir dünyadan "yeterli ve yetecek olan kadar" beklenti yerine "en iyisini, en mükemmelini" bekliyor ve ona göre kendisini şartlıyor. aile içi olsun, dostluk olsun, patronunuz olsun, sevgiliniz olsun.

sonra realite ile beklentiler uyuşmayınca çarşı ve pazar karışıyor. çünkü herkes "en mükemmel" beklentisine giriyor ama "en mükemmel" çabayı göstermiyor.

bu konu saatlerimizi alır ve bu entry yetersiz kaldı biliyorum ama ana hatlarıyla böyle ifade edilebilinir.

çünkü bağımsız birey olma düşüncesi ve çok seslilik yok. ev birnevi beylik çadırı, baba hükümdar. kimin nasıl düşüneceği, ne yapacağına tek kişi karar veriyor. nereye gidebilirsin, nerde kalabilirsin, ne zaman nereye gidilecek falan tek kişide. baba, koca figürü olan kişinin ağzına bağlısın. bu evlerin genelinde fiziksel şiddet varken, bu insanlara psikolojik şiddetin kötü olduğunu anlatamazsın, hatta psikolojik şiddet diye bişey var olduğunu bile anlatamazsın. o neymiş, bizi babamız şöyle döverdi, iki laf söylemeye gelmiyorsunuz falan gibi geri dönüşü olur muhtemelen.