türkiye cumhuriyeti vatandaşı olmaktan utanmak

isteyen “çıktığı kabuğu beğenmiyor”, isteyen de “tutan mı var, o zaman sktrgt” diyebilir.

çok defa ağlanacak halimize güldüğümüz oldu. fakat son günlerde olanlar gerçekten bu ülkenin vatandaşlarına büyük hakarettir, aşağılamaktır.

ülkenin ekonomik durumu kötüye dahi gitse, ülke yönetiminin vatandaşın gözünün içine bakarak “sen kendi ülkende ikinci sınıfsın” demesi büyük hakarettir.

turizm bu ülke için önemli bir gelir kaynağı olabilir ama vatandaş eve hapsedilirken, turistlerin ülkenin tadını çıkarmasına izin vermek, önemli olan siz değil, önemli olan paradır demektir.

bu yapılan yetmiyormuş gibi bu ülkenin insanının suratına “aşı kartı” basmak ne demektir. bu nasıl yapılabilinir. ve beni artık utanma noktasına getiren ise bu olayın yabancı basında da haber olmasıdır. turist olacak kişilerin bizlere acımasıdır, bizler için üzülmesidir.

diğer konu ise bu ülke vatandaşının bir çete liderinden umut bekliyor duruma gelmiş olmasıdır. hukuk ve adalete artık güvenemeyen insanımızın, kirli işlerin ortaya çıkması konusunda kabadayılardan medet ummasıdır. ve ne acıdır ki, bu kabadayı biraz bilgi birikimini ortaya dökerek birçok insanımızı tavlayabiliyor. bu gerçekten abdurrahman çelebi olayıdır.

aslında ikinci sınıf değil, üçüncü sınıf hissediyorum kendimi. en azından bir kesim şampiyonluk kutlayıp, israil protestosu yapıp, kongrelerde sosyalleşebiliyor. ikinci sınıf olan onlardır. çeşitli ayrıcalıkları vardır onların. benim gibiler ise mahalle parkından polis tarafından kovulur, bomboş dağ köyünde jandarma tarafından eve yollanır.

ayrıcalıksız bir kişi olarak, ne yazık ki utanıyorum.

utanması gerekenler biz değiliz.

ben utanılacak hiçbir şey yapmadım, diğerleri yerine utanıyorum ama. ar damarı çatlamış yerli ve milli makbul insanlar yerine sürekli utanıyorum.