umut gerçekten de fakirin ekmeğiymiş denilen anlar

eski sevgiliden mesaj beklenen anlardır.

sınav sonucunun beklendiği süreçtir.

kapının ardında son nefesini vermekte olan yakının için ambulans beklerken ölmedi o ölmez bırakmaz beni diye içinden milyon kere geçirip ambulanstan inip eve çıkan att lerin yüzünden anlam çıkarmak için gözlerini kırpmadan yüzlerini izlemek ve duymak istediğin şeyin gerçek olmasını dileme anı diye tabir edilebilir.

(bkz: aşılama sırasını beklerken ölmek)

tam takır buz dolabının kapısını açıp, kurumuş bir parça peyniri yemeye bile tenezzül etmeyen farenin başını kırdığını gördüğünüz anlar. fırından çıkmış sıcacık ekmeğin hayaliyle buz gibi bir yatağa gidilir sonrasında, cenin gibi kıvrılarak kendine sarılırsın.

paraya sıkıştığın bir günde telefon rehberindeki tüm arkadaşlarını bir umut arayıp, " valla bende de yok" dediğinde,
"sağlık olsun yaa" dediğin andır. telefon çalana kadar hayaller paris, kapatırken vietnam'a hoşgeldin duygusu yaşıyor insan.