üniversitede yalnız başına ders arasında beklemek

derslerin arasında uzun zaman olduğunda gerçekleşen ve oldukça can sıkıcı olabilen bir durum.birilerini görsem konuşacağım ama etrafta göremedim bizimkileri.büyük ihtimalle yurttalar. (ben yurtta kalmıyorum)

universite bahcesinde 1 elde bira 1 elde sigarayla tek basima kaldirima cokuyodum. onu hatirladim. atildim tabi.

genelde bir köşede kitap okurdum. dersler sıkıcı, ders araları sıkıcıydı, üniversiteyle ilgili tek iyi şey hatırlamıyorum.

bir tane ya da grup dolaşan kızları bulun canınız sıkılmaz, güzel sohbet oluyor. utangaçsanız da 2-3 kişilik erkek grubuna girin. tabii bazen millet yurda falan gidiyor, insan kalmıyor. o zamanda başka bölümlerden birileri ile ya da ne bileyim öğrenci kulüplerine falan gidin.

bu gibi durumlarda annem "çocukken de kendini oyalayacak şeyler bulurdun. kimseye ihtiyacın olmazdı." der genelde.
vakit arkasına bakmadan koşarak geçip giderken takar kulaklığımı pdf kitap dünyasına dalarım.
en kötü bir şeyler çiziktiririm.

arada sosyalleşmek de iyi geliyor ama kendi kendimleyken yaptığım her türlü şeyden daha çok keyif alıyorum.
sonuç olarak bu aslında çok kötü bir durum sayılmaz.

üniversiteler vakti zamanındap politik iken sağcılar kendi aralarında,solcular kendi aralalarında hatta kürt kökenliler,fetöcüler,nurcular,o zamanki isimleri ile müslüman gençlik, hatta izmirliler,antalyalılar samsunlular gibi politize olmayan hemşeri tandanslı arkadaşlar ders aralarındaki saatleri bir arada geçiriridi.ne kadar ilginçtir ki artık üniversitelerde yurtlarda hemşericilik kalmadı kimse hemşerim diye birini tınmıyor bile.