uyanırken maruz kalmaktan nefret edilen şeyler

coluk cocuk sesi.

benim bir abim vardı, hâlâ da var da konu o değil, çocukken sabahları yüzüme ıslak havlu ile vururdu "şaka olsun" diye. acayip sinir olurdum, bir şey de yapamazdım tabii.

sonra 13 yaşımda babam öldü benim, benim ergenlikle beraber hafif götüm de kalktı.
bir sabah yine havlu muhabbetini yaparken havluyu yakaladım, elinden alıp bunun boğazına çöktüm, şaşkınlıktan olacak karşılık da veremedi geri zekalı.
sonra havluyu fırlatıp attım, kalktım gittim.

o gün son oldu, muhabbetini bile etmedi bir daha.