vampir john william polidori
başlık "scaremongering" tarafından 05.07.2025 17:40 tarihinde açılmıştır.
1.
ithaki'nin karanlık kitaplık dizisinden bir vampir öyküsüdür. bir ara vampirlere sarmıştım, güya bir ton vampir kitabı okuyacaktım, daha dracula'yı bile okumuş değilim. neyse bu totem en azından erteleyip durduğum kitapları okutuyor bana. totemin de 8. kitabı bu arada.
ilginç bir öyküsü var bu öykünün, çeşitli yazar dramaları var. aslında bir doktor. ancak babası çevirmen, yakın çevresi hep edebiyatla haşır neşir. bu durum da polidori'yi bir şekilde gotik edebiyata sürüklüyor ve vampir öykülerinin neredeyse babası olmaya.
her şeyden önce o zamanlar vampirlerin gerçekliğine ciddi ciddi inanılması beni çok şaşırttı. doğu'dan köken aldığı, yunanistan'ı kasıp kavuran efsaneler anlatıldığını okuyunca "lan bizde niçin yok o zaman?!" diye dehşete düşmüştüm. bu efsanelerdeki yaratıklar meğer bizdeki gulyabani imiş.
polidori aslında bu vampirleri cehennem azabı çeken kişiler olarak görüyor, tanrının cezalandırdığı insanlık vasfını yitirmiş zavallı yaratıklat olarak. oturup bir öykü yazıyor ve öyküyü bir arkadaşına yolluyor. gel zaman git zaman öykü bir dergiye yollanıyor ancak lord byron'un ismiyle. bunu gören polidori derhal dergiye yazarak öykünün kendisine ait olduğunu söylüyor. lord byron da aslında söylentilere bakılırsa inkar etmiyor, kendisi de öykünün kendisine ait olmadığı yönünde açıklamalar yapıyor. ancak o sıralar edebi çevrelerde polidori bilinmiyor, lord byron ise çok ünlü. dolayısıyla düzeltmelere rağmen öykü onun üzerine yapışıp kalıyor.
buna içerleyen polidori, lord byron'u ana canavar karakter yaptığı yeni bir vampir öyküsü yazıyor, işte biz de bu öyküyü okuyoruz.
beni gotik edebiyatta şu ana dek yalnızca poe'nun öyküleri çarptı açıkçası. bu öykü de keyifli olmasına keyifliydi, kitap da bir oturuşta bitiyordu ama beni o kadar da etkilemedi.
ilklerden olması nedeniyle zamanında ilginç bulunsa da, başka korku öyküleri okuduktan sonra ne yazık ki bana çok enteresan da gelmedi. ortalara bir yerlere yerleştirdiğim bir kitap oldu.
ilginç bir öyküsü var bu öykünün, çeşitli yazar dramaları var. aslında bir doktor. ancak babası çevirmen, yakın çevresi hep edebiyatla haşır neşir. bu durum da polidori'yi bir şekilde gotik edebiyata sürüklüyor ve vampir öykülerinin neredeyse babası olmaya.
her şeyden önce o zamanlar vampirlerin gerçekliğine ciddi ciddi inanılması beni çok şaşırttı. doğu'dan köken aldığı, yunanistan'ı kasıp kavuran efsaneler anlatıldığını okuyunca "lan bizde niçin yok o zaman?!" diye dehşete düşmüştüm. bu efsanelerdeki yaratıklar meğer bizdeki gulyabani imiş.
polidori aslında bu vampirleri cehennem azabı çeken kişiler olarak görüyor, tanrının cezalandırdığı insanlık vasfını yitirmiş zavallı yaratıklat olarak. oturup bir öykü yazıyor ve öyküyü bir arkadaşına yolluyor. gel zaman git zaman öykü bir dergiye yollanıyor ancak lord byron'un ismiyle. bunu gören polidori derhal dergiye yazarak öykünün kendisine ait olduğunu söylüyor. lord byron da aslında söylentilere bakılırsa inkar etmiyor, kendisi de öykünün kendisine ait olmadığı yönünde açıklamalar yapıyor. ancak o sıralar edebi çevrelerde polidori bilinmiyor, lord byron ise çok ünlü. dolayısıyla düzeltmelere rağmen öykü onun üzerine yapışıp kalıyor.
buna içerleyen polidori, lord byron'u ana canavar karakter yaptığı yeni bir vampir öyküsü yazıyor, işte biz de bu öyküyü okuyoruz.
beni gotik edebiyatta şu ana dek yalnızca poe'nun öyküleri çarptı açıkçası. bu öykü de keyifli olmasına keyifliydi, kitap da bir oturuşta bitiyordu ama beni o kadar da etkilemedi.
ilklerden olması nedeniyle zamanında ilginç bulunsa da, başka korku öyküleri okuduktan sonra ne yazık ki bana çok enteresan da gelmedi. ortalara bir yerlere yerleştirdiğim bir kitap oldu.
devamını gör...