1.
kont ile serbest düşüş köşemize hoşgeldiniz.
varlığımızı oluşturan temel unsurun ne olduğunu merak edip duruyorum, zihnimin bir köşesinde sürekli bu soru ile dolanıyorum yollarda sokaklarda karşıma çıkan insanlara bakıyorum kim olduklarını bilmiyorum ne olduklarını da peki bunları bilmiyor olmam kendi zihnimin ve yaşam deneyimimde onların aslında yok olduğunu kanıtlamıyor mu ?.
dünyanın bir köşesinde ormanda ki bir ağaç yıkılıyor, ağaç gerçekten yıkılıyor mu ? ağacın yıkıldığını birisinin görmesi gerekmez mi?
benliğimizi oluşturmak için bile bir başkasına ihtiyaç duyuyoruz ben diyebilmek için o denilebilecek bir şeye ihtiyacımız var.
descartes ''düşünüyorum öyleyse varım'' diyor varlığı hakkında emin olduğu tek şey düşünebildiği çünkü doğru veya yanlış, iyi veya kötü birbirleri olmasa anlamsız olmaz mı ? ben dediğimiz şey sen olmasa anlamını yitirmez mi ? peki iyiyi ve kötüyü, seni ve beni oluşturan şey ne ?
ama sen dediğimiz şeyin aslında var olduğunu nereden bilebiliyoruz hiç kimsenin anılarını ve yaşamını deneyimleyemediğimiz gibi bu illüzyon'u yaratan bir şeyin esareti içinde sadece kendimiz için belirlenen senaryoları oynarken bunu anlayamadığımız için buna gerçeklik mi diyoruz.
belki de tanrı'nın kendi gösterinde mini minnacık bir rolümüzü oynamak için kendimize çook uzun gelen bu zaman içinde var olmuş bir oyuncağız.
neyse zihnimi biraz buraya kustum. rahatladım
varlığımızı oluşturan temel unsurun ne olduğunu merak edip duruyorum, zihnimin bir köşesinde sürekli bu soru ile dolanıyorum yollarda sokaklarda karşıma çıkan insanlara bakıyorum kim olduklarını bilmiyorum ne olduklarını da peki bunları bilmiyor olmam kendi zihnimin ve yaşam deneyimimde onların aslında yok olduğunu kanıtlamıyor mu ?.
dünyanın bir köşesinde ormanda ki bir ağaç yıkılıyor, ağaç gerçekten yıkılıyor mu ? ağacın yıkıldığını birisinin görmesi gerekmez mi?
benliğimizi oluşturmak için bile bir başkasına ihtiyaç duyuyoruz ben diyebilmek için o denilebilecek bir şeye ihtiyacımız var.
descartes ''düşünüyorum öyleyse varım'' diyor varlığı hakkında emin olduğu tek şey düşünebildiği çünkü doğru veya yanlış, iyi veya kötü birbirleri olmasa anlamsız olmaz mı ? ben dediğimiz şey sen olmasa anlamını yitirmez mi ? peki iyiyi ve kötüyü, seni ve beni oluşturan şey ne ?
ama sen dediğimiz şeyin aslında var olduğunu nereden bilebiliyoruz hiç kimsenin anılarını ve yaşamını deneyimleyemediğimiz gibi bu illüzyon'u yaratan bir şeyin esareti içinde sadece kendimiz için belirlenen senaryoları oynarken bunu anlayamadığımız için buna gerçeklik mi diyoruz.
belki de tanrı'nın kendi gösterinde mini minnacık bir rolümüzü oynamak için kendimize çook uzun gelen bu zaman içinde var olmuş bir oyuncağız.
neyse zihnimi biraz buraya kustum. rahatladım
devamını gör...
2.
hep bilimle ilgilendim ve gördüğüm şu oldu; ne kadar derinine inerseniz o kadar derinleşen bir evren söz konusu
nasıllığı konusunda düşünce ürettiğimiz oranda da 'karmaşıklaşan' bir algoritma söz konusu
uzayda ne kadar uzağa bakarsan o kadar 'oluşum' söz konusu
atom altına ne kadar inerseniz o kadar 'alt oluşum' söz konusu
ve bunlaaarrr -burası şokomelli- bakıldıkça oluyor, oluşuyor, şekilleniyor, mekanizma kazanıyor
yani evreni yapan 'bilinç' dir, bu 'bilinç' bildikçe de geliştirmektedir
var olmak diye nesnel/somut bir hal taımlanamıyor. olası rüya
nasıllığı konusunda düşünce ürettiğimiz oranda da 'karmaşıklaşan' bir algoritma söz konusu
uzayda ne kadar uzağa bakarsan o kadar 'oluşum' söz konusu
atom altına ne kadar inerseniz o kadar 'alt oluşum' söz konusu
ve bunlaaarrr -burası şokomelli- bakıldıkça oluyor, oluşuyor, şekilleniyor, mekanizma kazanıyor
yani evreni yapan 'bilinç' dir, bu 'bilinç' bildikçe de geliştirmektedir
var olmak diye nesnel/somut bir hal taımlanamıyor. olası rüya
devamını gör...