yanlışlıkla dayak yemek

geçen gece veya dün gece bilmiyorum şu an hangi geceyse onun sabahına uyandığım gece işte yarı illegal mahalle parkına doğru mevzilendim. evim oraya çok yakın ve gidebileceğim başka bi güzergah yok. çok kararlı adımlarla ilerliyorum çünkü tekinsiz mahallelerde büyüyenler bilir, herhangi bir işin yoksa kum torbası olursun. mustafa abinin büfesinin önünde bi durakladım sonra boşver evde içerim dedim. sonra tekrar baktım, ben su içecem ya. dolabın önündeyken mustafa abi içerden çıktı bilader iyi misin dedi. eyvallah abi sen nasılsın dedim yok lan gerçekten iyi misin çok dövdüler seni dedi. harbi çok dövdüler herhalde hatırlamıyorum telefonun ön kamerasından tipime baktım, mukadderattan öte çizik yok doğal olarak enkaza benziyorum. neyse iç iç dedi aç mısın dedi oturttu beni. abi dedim allah çarpsın iyiyim bende bişey yok dedim. görünen o ki seni ya dövemediler ya da dövmediler dedi. iki seçenek de beni biraz itibarsızlaştırdı ama sonuç aynı abi bende sıkıntı yok dedim. sonra olanları anlattı, olayı çözdük bana çok benzeyen birisini silkelemişler. ama şimdi işler hepten boka saracak çünkü 30 senelik mustafa abi bile karıştırdıysa….

ve beklenen an sokak hayvanları için yaptıkları mama barınağının önünde vuku buldu. tertemiz bi yumruk tam alnıma. alın ne alüminyum bastığım yer gözümün önünde altımdan kaydı gitti. zaten zor direniyorum lamba direği gibi hiç eğilip kırılmadan direkt yere devrildim. tabi başıma toplanınca anladılar ki ben o değilim. bi de şimdi kudretinden sual olunmaz da rabbim o an bi rahatlık verdi ama yeri değildi sanki, çok sıkışmıştım saldım gitti. tek yumrukta adam beni yeniden başlattı. hem dur durak bilmeden işiyorum hem başım dönüyor hem yer soğuk götüm dondu hem de yazarken sansürü kaçırdım modlar göreve.

beni banka oturttular. karşıdaki bilardo salonundan bi kivi getirdiler. hem içiyorum hem de kafamda oturtmaya çalışıyorum. kafam da pek oturmuş değil tıraş bıçağı gibi sallanıyorum. doğru kişi bulunana kadar mı esir alındım yoksa darp raporu almayayım diye mi esir alındım? her koşulda buradayım. bu arada ortamda sesimi duyan yok, hala hiç sesimi çıkarmadım. herhalde hayatta kalma güdüm beni ahraz rolü yapmaya itti. neyse derin bi nefes aldım, beyler fazla uzaklaşmış olamam zaten beni salın dedim. hiç itiraz etmediler. evime kadar da bıraktılar. evin önündeyken bi araba yanaştı. içinden bunların adamları çıktı. doğru kişiyi bulmuşlar. peşinen yediğim yumruğun verdiği krediyle biraz asabi bi tonda “siz bunu dövmediniz mi?” dedim. dövdük ama sana yaptığımız yanlışın bedelini ödeyecek dediler. tamam dedim, siz ne ödeyeceksiniz diye soracak halim yok. öyle işte gece gece beni bi resetleyip eve bıraktılar. hepinize iyi geceler.

(bkz: kim götümü elledi benim)

tanımdan anladığımız kadarıyla gerçekten kafaya sağlam vurmuşlar.

oradaydım..

kafam mı güzeldi ben mi kafamın güzel olmasından sebep çok mu güzeldim. ben çok güzel olduğum için kafamın güzel olduğuna mı iknaydım hatırlamıyorum ama oradaydım..

kavga kızılca kıyamet koparken, ne olduğunu anlamaya çalışan bilmem kaç metre öteden şaşkınlığı belli olan bakışları ile bilmem kaç metre ötede olduğumu fark etmeyen bana bir şeyler anlatmaya çalışan ve anladığıma emin olan kişinin başına gelen.

gördüm duydum güldüm geçtim.

2014 nevruzunda çevik kuvvet otobüsünde beni bir dövdüler bir dövdüler, abbau dinlene dinlene dövdüler, sigara içe içe dövdüler. hayır çok yanlış adamı dövüyonuz da diyemedim, zalım o jopu bir sardırıyo g*tüm çürüdü bi hafta yangeç gibi yan yan oturdum.

eylemciye benzer bir tarafım mı var ulan benim, eylemci dediğin kavruk ve vitaminsiz olur, o gün bu gündür her 21 mart g*tüm sızılar! herkes baharın coşkusunu doyasıya yaşarken benim içim burulur. alacağın olsun gri saçlı ekipler amiri insan insanı öyle döver mi ulan!

bazı yumruklar tarifeli gelir. "gidecek yerim değil, kalacak bahanem var" diye bakar gözlerine. "seni ona benzettim" diye atılan yumruklar gibi. sen şimdi o yumruğu yiyince kime benzedin? bu ülkenin şakalarında bile adalet topal. herkes izler ama kimse şahit değildir. süzülerek adaya veda etti.